Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ірані́чна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
ірані́чна	ірані́чней	-

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

ірані́чнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

	адз.
Н.	ірані́чнасць
Р.	ірані́чнасці
Д.	ірані́чнасці
В.	ірані́чнасць
Т.	ірані́чнасцю
М.	ірані́чнасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ірані́чна-здзе́клівы

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	ірані́чна-здзе́клівы	ірані́чна-здзе́клівая	ірані́чна-здзе́клівае	ірані́чна-здзе́клівыя
Р.	ірані́чна-здзе́клівага	ірані́чна-здзе́клівай ірані́чна-здзе́клівае	ірані́чна-здзе́клівага	ірані́чна-здзе́клівых
Д.	ірані́чна-здзе́кліваму	ірані́чна-здзе́клівай	ірані́чна-здзе́кліваму	ірані́чна-здзе́клівым
В.	ірані́чна-здзе́клівы (неадуш.) ірані́чна-здзе́клівага (адуш.)	ірані́чна-здзе́клівую	ірані́чна-здзе́клівае	ірані́чна-здзе́клівыя (неадуш.) ірані́чна-здзе́клівых (адуш.)
Т.	ірані́чна-здзе́клівым	ірані́чна-здзе́клівай ірані́чна-здзе́кліваю	ірані́чна-здзе́клівым	ірані́чна-здзе́клівымі
М.	ірані́чна-здзе́клівым	ірані́чна-здзе́клівай	ірані́чна-здзе́клівым	ірані́чна-здзе́клівых

Крыніцы: piskunou2012.

ірані́чна-насме́шлівы

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	ірані́чна-насме́шлівы	ірані́чна-насме́шлівая	ірані́чна-насме́шлівае	ірані́чна-насме́шлівыя
Р.	ірані́чна-насме́шлівага	ірані́чна-насме́шлівай ірані́чна-насме́шлівае	ірані́чна-насме́шлівага	ірані́чна-насме́шлівых
Д.	ірані́чна-насме́шліваму	ірані́чна-насме́шлівай	ірані́чна-насме́шліваму	ірані́чна-насме́шлівым
В.	ірані́чна-насме́шлівы (неадуш.) ірані́чна-насме́шлівага (адуш.)	ірані́чна-насме́шлівую	ірані́чна-насме́шлівае	ірані́чна-насме́шлівыя (неадуш.) ірані́чна-насме́шлівых (адуш.)
Т.	ірані́чна-насме́шлівым	ірані́чна-насме́шлівай ірані́чна-насме́шліваю	ірані́чна-насме́шлівым	ірані́чна-насме́шлівымі
М.	ірані́чна-насме́шлівым	ірані́чна-насме́шлівай	ірані́чна-насме́шлівым	ірані́чна-насме́шлівых

Крыніцы: piskunou2012.

ірані́чна-сентэнцы́йны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	ірані́чна-сентэнцы́йны	ірані́чна-сентэнцы́йная	ірані́чна-сентэнцы́йнае	ірані́чна-сентэнцы́йныя
Р.	ірані́чна-сентэнцы́йнага	ірані́чна-сентэнцы́йнай ірані́чна-сентэнцы́йнае	ірані́чна-сентэнцы́йнага	ірані́чна-сентэнцы́йных
Д.	ірані́чна-сентэнцы́йнаму	ірані́чна-сентэнцы́йнай	ірані́чна-сентэнцы́йнаму	ірані́чна-сентэнцы́йным
В.	ірані́чна-сентэнцы́йны (неадуш.) ірані́чна-сентэнцы́йнага (адуш.)	ірані́чна-сентэнцы́йную	ірані́чна-сентэнцы́йнае	ірані́чна-сентэнцы́йныя (неадуш.) ірані́чна-сентэнцы́йных (адуш.)
Т.	ірані́чна-сентэнцы́йным	ірані́чна-сентэнцы́йнай ірані́чна-сентэнцы́йнаю	ірані́чна-сентэнцы́йным	ірані́чна-сентэнцы́йнымі
М.	ірані́чна-сентэнцы́йным	ірані́чна-сентэнцы́йнай	ірані́чна-сентэнцы́йным	ірані́чна-сентэнцы́йных

Крыніцы: piskunou2012.

ірані́чны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	ірані́чны	ірані́чная	ірані́чнае	ірані́чныя
Р.	ірані́чнага	ірані́чнай ірані́чнае	ірані́чнага	ірані́чных
Д.	ірані́чнаму	ірані́чнай	ірані́чнаму	ірані́чным
В.	ірані́чны (неадуш.) ірані́чнага (адуш.)	ірані́чную	ірані́чнае	ірані́чныя (неадуш.) ірані́чных (адуш.)
Т.	ірані́чным	ірані́чнай ірані́чнаю	ірані́чным	ірані́чнымі
М.	ірані́чным	ірані́чнай	ірані́чным	ірані́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

іра́нка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.	мн.
Н.	іра́нка	іра́нкі
Р.	іра́нкі	іра́нак
Д.	іра́нцы	іра́нкам
В.	іра́нку	іра́нак
Т.	іра́нкай іра́нкаю	іра́нкамі
М.	іра́нцы	іра́нках

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

іра́нскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	іра́нскі	іра́нская	іра́нскае	іра́нскія
Р.	іра́нскага	іра́нскай іра́нскае	іра́нскага	іра́нскіх
Д.	іра́нскаму	іра́нскай	іра́нскаму	іра́нскім
В.	іра́нскі (неадуш.) іра́нскага (адуш.)	іра́нскую	іра́нскае	іра́нскія (неадуш.) іра́нскіх (адуш.)
Т.	іра́нскім	іра́нскай іра́нскаю	іра́нскім	іра́нскімі
М.	іра́нскім	іра́нскай	іра́нскім	іра́нскіх

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ірацыяналі́зм

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

	адз.
Н.	ірацыяналі́зм
Р.	ірацыяналі́зму
Д.	ірацыяналі́зму
В.	ірацыяналі́зм
Т.	ірацыяналі́змам
М.	ірацыяналі́зме

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

ірацыяналісты́чны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	ірацыяналісты́чны	ірацыяналісты́чная	ірацыяналісты́чнае	ірацыяналісты́чныя
Р.	ірацыяналісты́чнага	ірацыяналісты́чнай ірацыяналісты́чнае	ірацыяналісты́чнага	ірацыяналісты́чных
Д.	ірацыяналісты́чнаму	ірацыяналісты́чнай	ірацыяналісты́чнаму	ірацыяналісты́чным
В.	ірацыяналісты́чны (неадуш.) ірацыяналісты́чнага (адуш.)	ірацыяналісты́чную	ірацыяналісты́чнае	ірацыяналісты́чныя (неадуш.) ірацыяналісты́чных (адуш.)
Т.	ірацыяналісты́чным	ірацыяналісты́чнай ірацыяналісты́чнаю	ірацыяналісты́чным	ірацыяналісты́чнымі
М.	ірацыяналісты́чным	ірацыяналісты́чнай	ірацыяналісты́чным	ірацыяналісты́чных

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)