іра́нец
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
іра́нец |
іра́нцы |
| Р. |
іра́нца |
іра́нцаў |
| Д. |
іра́нцу |
іра́нцам |
| В. |
іра́нца |
іра́нцаў |
| Т. |
іра́нцам |
іра́нцамі |
| М. |
іра́нцу |
іра́нцах |
Крыніцы:
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
іранізава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
іранізава́нне |
| Р. |
іранізава́ння |
| Д. |
іранізава́нню |
| В. |
іранізава́нне |
| Т. |
іранізава́ннем |
| М. |
іранізава́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
іранізава́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
іранізу́ецца |
іранізу́юцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
іранізава́ўся |
іранізава́ліся |
| ж. |
іранізава́лася |
| н. |
іранізава́лася |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012.
іранізава́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
іранізу́ю |
іранізу́ем |
| 2-я ас. |
іранізу́еш |
іранізу́еце |
| 3-я ас. |
іранізу́е |
іранізу́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
іранізава́ў |
іранізава́лі |
| ж. |
іранізава́ла |
| н. |
іранізава́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
іранізу́й |
іранізу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
іранізу́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ірані́зм
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ірані́зм |
ірані́змы |
| Р. |
ірані́зма |
ірані́змаў |
| Д. |
ірані́зму |
ірані́змам |
| В. |
ірані́зм |
ірані́змы |
| Т. |
ірані́змам |
ірані́змамі |
| М. |
ірані́зме |
ірані́змах |
Крыніцы:
piskunou2012.
ірані́ст
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ірані́ст |
ірані́сты |
| Р. |
ірані́ста |
ірані́стаў |
| Д. |
ірані́сту |
ірані́стам |
| В. |
ірані́ста |
ірані́стаў |
| Т. |
ірані́стам |
ірані́стамі |
| М. |
ірані́сце |
ірані́стах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
ірані́стка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ірані́стка |
ірані́сткі |
| Р. |
ірані́сткі |
ірані́стак |
| Д. |
ірані́стцы |
ірані́сткам |
| В. |
ірані́стку |
ірані́стак |
| Т. |
ірані́сткай
ірані́сткаю |
ірані́сткамі |
| М. |
ірані́стцы |
ірані́стках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
ірані́стыка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ірані́стыка |
| Р. |
ірані́стыкі |
| Д. |
ірані́стыцы |
| В. |
ірані́стыку |
| Т. |
ірані́стыкай
ірані́стыкаю |
| М. |
ірані́стыцы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
іраністы́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
іраністы́чны |
іраністы́чная |
іраністы́чнае |
іраністы́чныя |
| Р. |
іраністы́чнага |
іраністы́чнай
іраністы́чнае |
іраністы́чнага |
іраністы́чных |
| Д. |
іраністы́чнаму |
іраністы́чнай |
іраністы́чнаму |
іраністы́чным |
| В. |
іраністы́чны (неадуш.)
іраністы́чнага (адуш.) |
іраністы́чную |
іраністы́чнае |
іраністы́чныя (неадуш.)
іраністы́чных (адуш.) |
| Т. |
іраністы́чным |
іраністы́чнай
іраністы́чнаю |
іраністы́чным |
іраністы́чнымі |
| М. |
іраністы́чным |
іраністы́чнай |
іраністы́чным |
іраністы́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.