інстытуцыяналізава́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
інстытуцыяналізу́ецца |
інстытуцыяналізу́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
інстытуцыяналізава́ўся |
інстытуцыяналізава́ліся |
| ж. |
інстытуцыяналізава́лася |
| н. |
інстытуцыяналізава́лася |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
інстытуцыяналізу́ючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
інстытуцыяналізава́ць
дзеяслоў, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
інстытуцыяналізу́ю |
інстытуцыяналізу́ем |
| 2-я ас. |
інстытуцыяналізу́еш |
інстытуцыяналізу́еце |
| 3-я ас. |
інстытуцыяналізу́е |
інстытуцыяналізу́юць |
| Прошлы час |
| м. |
інстытуцыяналізава́ў |
інстытуцыяналізава́лі |
| ж. |
інстытуцыяналізава́ла |
| н. |
інстытуцыяналізава́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
інстытуцыяналізу́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
інстытуцыяналіза́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
інстытуцыяналіза́цыя |
| Р. |
інстытуцыяналіза́цыі |
| Д. |
інстытуцыяналіза́цыі |
| В. |
інстытуцыяналіза́цыю |
| Т. |
інстытуцыяналіза́цыяй інстытуцыяналіза́цыяю |
| М. |
інстытуцыяналіза́цыі |
Крыніцы:
piskunou2012.
інстытуцыяналі́зм
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
інстытуцыяналі́зм |
| Р. |
інстытуцыяналі́зму |
| Д. |
інстытуцыяналі́зму |
| В. |
інстытуцыяналі́зм |
| Т. |
інстытуцыяналі́змам |
| М. |
інстытуцыяналі́зме |
Крыніцы:
piskunou2012.
інстытуцыяна́льнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
інстытуцыяна́льнасць |
інстытуцыяна́льнасці |
| Р. |
інстытуцыяна́льнасці |
інстытуцыяна́льнасцяў інстытуцыяна́льнасцей |
| Д. |
інстытуцыяна́льнасці |
інстытуцыяна́льнасцям |
| В. |
інстытуцыяна́льнасць |
інстытуцыяна́льнасці |
| Т. |
інстытуцыяна́льнасцю |
інстытуцыяна́льнасцямі |
| М. |
інстытуцыяна́льнасці |
інстытуцыяна́льнасцях |
Крыніцы:
piskunou2012.
інстытуява́ць
‘устанавіць (устанаўліваць), арганізаваць (арганізоўваць) што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
інстытую́ю |
інстытую́ем |
| 2-я ас. |
інстытую́еш |
інстытую́еце |
| 3-я ас. |
інстытую́е |
інстытую́юць |
| Прошлы час |
| м. |
інстытуява́ў |
інстытуява́лі |
| ж. |
інстытуява́ла |
| н. |
інстытуява́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
інстытую́й |
інстытую́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
інстытую́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
інстытуява́ць
‘устанавіць (устанаўліваць), арганізаваць (арганізоўваць) што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
інстытую́ю |
інстытую́ем |
| 2-я ас. |
інстытую́еш |
інстытую́еце |
| 3-я ас. |
інстытую́е |
інстытую́юць |
| Прошлы час |
| м. |
інстытуява́ў |
інстытуява́лі |
| ж. |
інстытуява́ла |
| н. |
інстытуява́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
інстытую́й |
інстытую́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
інстытуява́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
інсулі́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
інсулі́н |
| Р. |
інсулі́ну |
| Д. |
інсулі́ну |
| В. |
інсулі́н |
| Т. |
інсулі́нам |
| М. |
інсулі́не |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
інсулі́навы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
інсулі́навы |
інсулі́навая |
інсулі́навае |
інсулі́навыя |
| Р. |
інсулі́навага |
інсулі́навай інсулі́навае |
інсулі́навага |
інсулі́навых |
| Д. |
інсулі́наваму |
інсулі́навай |
інсулі́наваму |
інсулі́навым |
| В. |
інсулі́навы (неадуш.) інсулі́навага (адуш.) |
інсулі́навую |
інсулі́навае |
інсулі́навыя (неадуш.) інсулі́навых (адуш.) |
| Т. |
інсулі́навым |
інсулі́навай інсулі́наваю |
інсулі́навым |
інсулі́навымі |
| М. |
інсулі́навым |
інсулі́навай |
інсулі́навым |
інсулі́навых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.