Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

жэлацінападо́бны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	жэлацінападо́бны	жэлацінападо́бная	жэлацінападо́бнае	жэлацінападо́бныя
Р.	жэлацінападо́бнага	жэлацінападо́бнай жэлацінападо́бнае	жэлацінападо́бнага	жэлацінападо́бных
Д.	жэлацінападо́бнаму	жэлацінападо́бнай	жэлацінападо́бнаму	жэлацінападо́бным
В.	жэлацінападо́бны (неадуш.) жэлацінападо́бнага (адуш.)	жэлацінападо́бную	жэлацінападо́бнае	жэлацінападо́бныя (неадуш.) жэлацінападо́бных (адуш.)
Т.	жэлацінападо́бным	жэлацінападо́бнай жэлацінападо́бнаю	жэлацінападо́бным	жэлацінападо́бнымі
М.	жэлацінападо́бным	жэлацінападо́бнай	жэлацінападо́бным	жэлацінападо́бных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

жэле́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, нескланяльны

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

жэле́йны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	жэле́йны	жэле́йная	жэле́йнае	жэле́йныя
Р.	жэле́йнага	жэле́йнай жэле́йнае	жэле́йнага	жэле́йных
Д.	жэле́йнаму	жэле́йнай	жэле́йнаму	жэле́йным
В.	жэле́йны (неадуш.) жэле́йнага (адуш.)	жэле́йную	жэле́йнае	жэле́йныя (неадуш.) жэле́йных (адуш.)
Т.	жэле́йным	жэле́йнай жэле́йнаю	жэле́йным	жэле́йнымі
М.	жэле́йным	жэле́йнай	жэле́йным	жэле́йных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

жэлепадо́бны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	жэлепадо́бны	жэлепадо́бная	жэлепадо́бнае	жэлепадо́бныя
Р.	жэлепадо́бнага	жэлепадо́бнай жэлепадо́бнае	жэлепадо́бнага	жэлепадо́бных
Д.	жэлепадо́бнаму	жэлепадо́бнай	жэлепадо́бнаму	жэлепадо́бным
В.	жэлепадо́бны (неадуш.) жэлепадо́бнага (адуш.)	жэлепадо́бную	жэлепадо́бнае	жэлепадо́бныя (неадуш.) жэлепадо́бных (адуш.)
Т.	жэлепадо́бным	жэлепадо́бнай жэлепадо́бнаю	жэлепадо́бным	жэлепадо́бнымі
М.	жэлепадо́бным	жэлепадо́бнай	жэлепадо́бным	жэлепадо́бных

Крыніцы: piskunou2012.

жэлі́раванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

Жэ́льцы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

жэма́йт

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012, tsbm1984.

жэма́йцкі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	жэма́йцкі	жэма́йцкая	жэма́йцкае	жэма́йцкія
Р.	жэма́йцкага	жэма́йцкай жэма́йцкае	жэма́йцкага	жэма́йцкіх
Д.	жэма́йцкаму	жэма́йцкай	жэма́йцкаму	жэма́йцкім
В.	жэма́йцкі (неадуш.) жэма́йцкага (адуш.)	жэма́йцкую	жэма́йцкае	жэма́йцкія (неадуш.) жэма́йцкіх (адуш.)
Т.	жэма́йцкім	жэма́йцкай жэма́йцкаю	жэма́йцкім	жэма́йцкімі
М.	жэма́йцкім	жэма́йцкай	жэма́йцкім	жэма́йцкіх

Крыніцы: piskunou2012.

жэ́мчуг

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Жэне́ва

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Verbum