бычы́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
бычы́ны |
бычы́ная |
бычы́нае |
бычы́ныя |
| Р. |
бычы́нага |
бычы́най бычы́нае |
бычы́нага |
бычы́ных |
| Д. |
бычы́наму |
бычы́най |
бычы́наму |
бычы́ным |
| В. |
бычы́ны (неадуш.) бычы́нага (адуш.) |
бычы́ную |
бычы́нае |
бычы́ныя (неадуш.) бычы́ных (адуш.) |
| Т. |
бычы́ным |
бычы́най бычы́наю |
бычы́ным |
бычы́нымі |
| М. |
бычы́ным |
бычы́най |
бычы́ным |
бычы́ных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Бычы́ха
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Бычы́ха |
| Р. |
Бычы́хі |
| Д. |
Бычы́се |
| В. |
Бычы́ху |
| Т. |
Бычы́хай Бычы́хаю |
| М. |
Бычы́се |
бы́чыцца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
бы́чуся |
бы́чымся |
| 2-я ас. |
бы́чышся |
бы́чыцеся |
| 3-я ас. |
бы́чыцца |
бы́чацца |
| Прошлы час |
| м. |
бы́чыўся |
бы́чыліся |
| ж. |
бы́чылася |
| н. |
бы́чылася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
бы́чся |
бы́чцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
бы́чачыся |
Крыніцы:
piskunou2012.