Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авджзклнотуфыэ
абвгдежзійклмнопрстуўфхцчшэюя-

рэ́чавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. рэ́чавы рэ́чавая рэ́чавае рэ́чавыя
Р. рэ́чавага рэ́чавай
рэ́чавае		 рэ́чавага рэ́чавых
Д. рэ́чаваму рэ́чавай рэ́чаваму рэ́чавым
В. рэ́чавы (неадуш.)
рэ́чавага (адуш.)		 рэ́чавую рэ́чавае рэ́чавыя (неадуш.)
рэ́чавых (адуш.)
Т. рэ́чавым рэ́чавай
рэ́чаваю		 рэ́чавым рэ́чавымі
М. рэ́чавым рэ́чавай рэ́чавым рэ́чавых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

рэчаі́снасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. рэчаі́снасць
Р. рэчаі́снасці
Д. рэчаі́снасці
В. рэчаі́снасць
Т. рэчаі́снасцю
М. рэчаі́снасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

рэчаі́сны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. рэчаі́сны рэчаі́сная рэчаі́снае рэчаі́сныя
Р. рэчаі́снага рэчаі́снай
рэчаі́снае		 рэчаі́снага рэчаі́сных
Д. рэчаі́снаму рэчаі́снай рэчаі́снаму рэчаі́сным
В. рэчаі́сны (неадуш.)
рэчаі́снага (адуш.)		 рэчаі́сную рэчаі́снае рэчаі́сныя (неадуш.)
рэчаі́сных (адуш.)
Т. рэчаі́сным рэчаі́снай
рэчаі́снаю		 рэчаі́сным рэчаі́снымі
М. рэчаі́сным рэчаі́снай рэчаі́сным рэчаі́сных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

рэ́чанька

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. рэ́чанька рэ́чанькі
Р. рэ́чанькі рэ́чанек
Д. рэ́чаньцы рэ́чанькам
В. рэ́чаньку рэ́чанькі
Т. рэ́чанькай
рэ́чанькаю		 рэ́чанькамі
М. рэ́чаньцы рэ́чаньках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

рэчаспі́с

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. рэчаспі́с рэчаспі́сы
Р. рэчаспі́са рэчаспі́саў
Д. рэчаспі́су рэчаспі́сам
В. рэчаспі́с рэчаспі́сы
Т. рэчаспі́сам рэчаспі́самі
М. рэчаспі́се рэчаспі́сах

Крыніцы: piskunou2012.

рэ́чачка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. рэ́чачка рэ́чачкі
Р. рэ́чачкі рэ́чачак
Д. рэ́чачцы рэ́чачкам
В. рэ́чачку рэ́чачкі
Т. рэ́чачкай
рэ́чачкаю		 рэ́чачкамі
М. рэ́чачцы рэ́чачках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, tsblm1996, tsbm1984.

рэ́чка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. рэ́чка рэ́чкі
Р. рэ́чкі рэ́чак
Д. рэ́чцы рэ́чкам
В. рэ́чку рэ́чкі
Т. рэ́чкай
рэ́чкаю		 рэ́чкамі
М. рэ́чцы рэ́чках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

рэ́чкаўскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. рэ́чкаўскі рэ́чкаўская рэ́чкаўскае рэ́чкаўскія
Р. рэ́чкаўскага рэ́чкаўскай
рэ́чкаўскае		 рэ́чкаўскага рэ́чкаўскіх
Д. рэ́чкаўскаму рэ́чкаўскай рэ́чкаўскаму рэ́чкаўскім
В. рэ́чкаўскі (неадуш.)
рэ́чкаўскага (адуш.)		 рэ́чкаўскую рэ́чкаўскае рэ́чкаўскія (неадуш.)
рэ́чкаўскіх (адуш.)
Т. рэ́чкаўскім рэ́чкаўскай
рэ́чкаўскаю		 рэ́чкаўскім рэ́чкаўскімі
М. рэ́чкаўскім рэ́чкаўскай рэ́чкаўскім рэ́чкаўскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Рэ́чкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Рэ́чкі
Р. Рэ́чак
Рэ́чкаў
Д. Рэ́чкам
В. Рэ́чкі
Т. Рэ́чкамі
М. Рэ́чках

рэчмяшо́к

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. рэчмяшо́к рэчмяшкі
Р. рэчмяшка рэчмяшкоў
Д. рэчмяшку рэчмяшкам
В. рэчмяшо́к рэчмяшкі
Т. рэчмяшком рэчмяшкамі
М. рэчмяшку рэчмяшках

Крыніцы: piskunou2012.