інкрымінава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
інкрымінава́ны |
інкрымінава́ная |
інкрымінава́нае |
інкрымінава́ныя |
| Р. |
інкрымінава́нага |
інкрымінава́най інкрымінава́нае |
інкрымінава́нага |
інкрымінава́ных |
| Д. |
інкрымінава́наму |
інкрымінава́най |
інкрымінава́наму |
інкрымінава́ным |
| В. |
інкрымінава́ны (неадуш.) інкрымінава́нага (адуш.) |
інкрымінава́ную |
інкрымінава́нае |
інкрымінава́ныя (неадуш.) інкрымінава́ных (адуш.) |
| Т. |
інкрымінава́ным |
інкрымінава́най інкрымінава́наю |
інкрымінава́ным |
інкрымінава́нымі |
| М. |
інкрымінава́ным |
інкрымінава́най |
інкрымінава́ным |
інкрымінава́ных |
Кароткая форма: інкрымінава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
інкрымінава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
інкрымінава́ны |
інкрымінава́ная |
інкрымінава́нае |
інкрымінава́ныя |
| Р. |
інкрымінава́нага |
інкрымінава́най інкрымінава́нае |
інкрымінава́нага |
інкрымінава́ных |
| Д. |
інкрымінава́наму |
інкрымінава́най |
інкрымінава́наму |
інкрымінава́ным |
| В. |
інкрымінава́ны (неадуш.) інкрымінава́нага (адуш.) |
інкрымінава́ную |
інкрымінава́нае |
інкрымінава́ныя (неадуш.) інкрымінава́ных (адуш.) |
| Т. |
інкрымінава́ным |
інкрымінава́най інкрымінава́наю |
інкрымінава́ным |
інкрымінава́нымі |
| М. |
інкрымінава́ным |
інкрымінава́най |
інкрымінава́ным |
інкрымінава́ных |
Кароткая форма: інкрымінава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
інкрымінава́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
інкрыміну́ецца |
інкрыміну́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
інкрымінава́ўся |
інкрымінава́ліся |
| ж. |
інкрымінава́лася |
| н. |
інкрымінава́лася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsbm1984.
інкрымінава́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
інкрыміну́ецца |
інкрыміну́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
інкрымінава́ўся |
інкрымінава́ліся |
| ж. |
інкрымінава́лася |
| н. |
інкрымінава́лася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsbm1984.
інкрымінава́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
інкрыміну́ю |
інкрыміну́ем |
| 2-я ас. |
інкрыміну́еш |
інкрыміну́еце |
| 3-я ас. |
інкрыміну́е |
інкрыміну́юць |
| Прошлы час |
| м. |
інкрымінава́ў |
інкрымінава́лі |
| ж. |
інкрымінава́ла |
| н. |
інкрымінава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
інкрыміну́й |
інкрыміну́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
інкрыміну́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
інкрымінава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
інкрыміну́ю |
інкрыміну́ем |
| 2-я ас. |
інкрыміну́еш |
інкрыміну́еце |
| 3-я ас. |
інкрыміну́е |
інкрыміну́юць |
| Прошлы час |
| м. |
інкрымінава́ў |
інкрымінава́лі |
| ж. |
інкрымінава́ла |
| н. |
інкрымінава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
інкрыміну́й |
інкрыміну́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
інкрымінава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
інкрыміна́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
інкрыміна́цыя |
| Р. |
інкрыміна́цыі |
| Д. |
інкрыміна́цыі |
| В. |
інкрыміна́цыю |
| Т. |
інкрыміна́цыяй інкрыміна́цыяю |
| М. |
інкрыміна́цыі |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
інкрэме́нт
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
інкрэме́нт |
інкрэме́нты |
| Р. |
інкрэме́нта |
інкрэме́нтаў |
| Д. |
інкрэме́нту |
інкрэме́нтам |
| В. |
інкрэме́нт |
інкрэме́нты |
| Т. |
інкрэме́нтам |
інкрэме́нтамі |
| М. |
інкрэме́нце |
інкрэме́нтах |
Крыніцы:
piskunou2012.