Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авджзклнотуфыэ
абвгдежзійклмнопрстуўфхцчшэюя-

рэўка́м

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. рэўка́м рэўка́мы
Р. рэўка́ма рэўка́маў
Д. рэўка́му рэўка́мам
В. рэўка́м рэўка́мы
Т. рэўка́мам рэўка́мамі
М. рэўка́ме рэўка́мах

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

рэўка́мавец

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. рэўка́мавец рэўка́маўцы
Р. рэўка́маўца рэўка́маўцаў
Д. рэўка́маўцу рэўка́маўцам
В. рэўка́маўца рэўка́маўцаў
Т. рэўка́маўцам рэўка́маўцамі
М. рэўка́маўцу рэўка́маўцах

Крыніцы: piskunou2012.

рэўка́маўскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. рэўка́маўскі рэўка́маўская рэўка́маўскае рэўка́маўскія
Р. рэўка́маўскага рэўка́маўскай
рэўка́маўскае		 рэўка́маўскага рэўка́маўскіх
Д. рэўка́маўскаму рэўка́маўскай рэўка́маўскаму рэўка́маўскім
В. рэўка́маўскі (неадуш.)
рэўка́маўскага (адуш.)		 рэўка́маўскую рэўка́маўскае рэўка́маўскія (неадуш.)
рэўка́маўскіх (адуш.)
Т. рэўка́маўскім рэўка́маўскай
рэўка́маўскаю		 рэўка́маўскім рэўка́маўскімі
М. рэўка́маўскім рэўка́маўскай рэўка́маўскім рэўка́маўскіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

Рэ́ўкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Рэ́ўкі
Р. Рэ́вак
Рэ́ўкаў
Д. Рэ́ўкам
В. Рэ́ўкі
Т. Рэ́ўкамі
М. Рэ́ўках

рэўмакарды́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. рэўмакарды́т
Р. рэўмакарды́ту
Д. рэўмакарды́ту
В. рэўмакарды́т
Т. рэўмакарды́там
М. рэўмакарды́це

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

рэўмаркарды́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. рэўмаркарды́т
Р. рэўмаркарды́ту
Д. рэўмаркарды́ту
В. рэўмаркарды́т
Т. рэўмаркарды́там
М. рэўмаркарды́це

Крыніцы: tsblm1996.

рэўматалагі́чна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
рэўматалагі́чна - -

рэўматалагі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. рэўматалагі́чны рэўматалагі́чная рэўматалагі́чнае рэўматалагі́чныя
Р. рэўматалагі́чнага рэўматалагі́чнай
рэўматалагі́чнае		 рэўматалагі́чнага рэўматалагі́чных
Д. рэўматалагі́чнаму рэўматалагі́чнай рэўматалагі́чнаму рэўматалагі́чным
В. рэўматалагі́чны (неадуш.)
рэўматалагі́чнага (адуш.)		 рэўматалагі́чную рэўматалагі́чнае рэўматалагі́чныя (неадуш.)
рэўматалагі́чных (адуш.)
Т. рэўматалагі́чным рэўматалагі́чнай
рэўматалагі́чнаю		 рэўматалагі́чным рэўматалагі́чнымі
М. рэўматалагі́чным рэўматалагі́чнай рэўматалагі́чным рэўматалагі́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

рэўматало́гія

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. рэўматало́гія
Р. рэўматало́гіі
Д. рэўматало́гіі
В. рэўматало́гію
Т. рэўматало́гіяй
рэўматало́гіяю
М. рэўматало́гіі

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

рэўмато́ідны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. рэўмато́ідны рэўмато́ідная рэўмато́іднае рэўмато́ідныя
Р. рэўмато́іднага рэўмато́іднай
рэўмато́іднае		 рэўмато́іднага рэўмато́ідных
Д. рэўмато́іднаму рэўмато́іднай рэўмато́іднаму рэўмато́ідным
В. рэўмато́ідны (неадуш.)
рэўмато́іднага (адуш.)		 рэўмато́ідную рэўмато́іднае рэўмато́ідныя (неадуш.)
рэўмато́ідных (адуш.)
Т. рэўмато́ідным рэўмато́іднай
рэўмато́іднаю		 рэўмато́ідным рэўмато́іднымі
М. рэўмато́ідным рэўмато́іднай рэўмато́ідным рэўмато́ідных

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.