Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
агеёжіоухыьэюя

легітымі́равацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. легітымі́руецца легітымі́руюцца
Прошлы час
м. легітымі́раваўся легітымі́раваліся
ж. легітымі́равалася
н. легітымі́равалася

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012, tsbm1984.

легітымі́раваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. легітымі́рую легітымі́руем
2-я ас. легітымі́руеш легітымі́руеце
3-я ас. легітымі́руе легітымі́руюць
Прошлы час
м. легітымі́раваў легітымі́равалі
ж. легітымі́равала
н. легітымі́равала
Загадны лад
2-я ас. легітымі́руй легітымі́руйце
Дзеепрыслоўе
цяп. час легітымі́руючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012, tsbm1984.

легітымі́раваць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. легітымі́рую легітымі́руем
2-я ас. легітымі́руеш легітымі́руеце
3-я ас. легітымі́руе легітымі́руюць
Прошлы час
м. легітымі́раваў легітымі́равалі
ж. легітымі́равала
н. легітымі́равала
Загадны лад
2-я ас. легітымі́руй легітымі́руйце
Дзеепрыслоўе
прош. час легітымі́раваўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012, tsbm1984.

легітымі́ст

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. легітымі́ст легітымі́сты
Р. легітымі́ста легітымі́стаў
Д. легітымі́сту легітымі́стам
В. легітымі́ста легітымі́стаў
Т. легітымі́стам легітымі́стамі
М. легітымі́сце легітымі́стах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

легітымі́стка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. легітымі́стка легітымі́сткі
Р. легітымі́сткі легітымі́стак
Д. легітымі́стцы легітымі́сткам
В. легітымі́стку легітымі́стак
Т. легітымі́сткай
легітымі́сткаю		 легітымі́сткамі
М. легітымі́стцы легітымі́стках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

легітымі́сцкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. легітымі́сцкі легітымі́сцкая легітымі́сцкае легітымі́сцкія
Р. легітымі́сцкага легітымі́сцкай
легітымі́сцкае		 легітымі́сцкага легітымі́сцкіх
Д. легітымі́сцкаму легітымі́сцкай легітымі́сцкаму легітымі́сцкім
В. легітымі́сцкі (неадуш.)
легітымі́сцкага (адуш.)		 легітымі́сцкую легітымі́сцкае легітымі́сцкія (неадуш.)
легітымі́сцкіх (адуш.)
Т. легітымі́сцкім легітымі́сцкай
легітымі́сцкаю		 легітымі́сцкім легітымі́сцкімі
М. легітымі́сцкім легітымі́сцкай легітымі́сцкім легітымі́сцкіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

легіты́мна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
легіты́мна легіты́мней -

Крыніцы: piskunou2012.

легіты́мнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. легіты́мнасць
Р. легіты́мнасці
Д. легіты́мнасці
В. легіты́мнасць
Т. легіты́мнасцю
М. легіты́мнасці

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

легіты́мны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. легіты́мны легіты́мная легіты́мнае легіты́мныя
Р. легіты́мнага легіты́мнай
легіты́мнае		 легіты́мнага легіты́мных
Д. легіты́мнаму легіты́мнай легіты́мнаму легіты́мным
В. легіты́мны (неадуш.)
легіты́мнага (адуш.)		 легіты́мную легіты́мнае легіты́мныя (неадуш.)
легіты́мных (адуш.)
Т. легіты́мным легіты́мнай
легіты́мнаю		 легіты́мным легіты́мнымі
М. легіты́мным легіты́мнай легіты́мным легіты́мных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

легіяне́р

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. легіяне́р легіяне́ры
Р. легіяне́ра легіяне́раў
Д. легіяне́ру легіяне́рам
В. легіяне́ра легіяне́раў
Т. легіяне́рам легіяне́рамі
М. легіяне́ру легіяне́рах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.