Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

жырму́нскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	жырму́нскі	жырму́нская	жырму́нскае	жырму́нскія
Р.	жырму́нскага	жырму́нскай жырму́нскае	жырму́нскага	жырму́нскіх
Д.	жырму́нскаму	жырму́нскай	жырму́нскаму	жырму́нскім
В.	жырму́нскі (неадуш.) жырму́нскага (адуш.)	жырму́нскую	жырму́нскае	жырму́нскія (неадуш.) жырму́нскіх (адуш.)
Т.	жырму́нскім	жырму́нскай жырму́нскаю	жырму́нскім	жырму́нскімі
М.	жырму́нскім	жырму́нскай	жырму́нскім	жырму́нскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Жырму́ны

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

жы́рны

прыметнік, якасны

Крыніцы: piskunou2012.

Жырнэ́лішкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

жыро́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, нескланяльны

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

жыро́бус

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

жыро́вачны

прыметнік, адносны

Крыніцы: tsblm1996.

жыро́віцкі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	жыро́віцкі	жыро́віцкая	жыро́віцкае	жыро́віцкія
Р.	жыро́віцкага	жыро́віцкай жыро́віцкае	жыро́віцкага	жыро́віцкіх
Д.	жыро́віцкаму	жыро́віцкай	жыро́віцкаму	жыро́віцкім
В.	жыро́віцкі (неадуш.) жыро́віцкага (адуш.)	жыро́віцкую	жыро́віцкае	жыро́віцкія (неадуш.) жыро́віцкіх (адуш.)
Т.	жыро́віцкім	жыро́віцкай жыро́віцкаю	жыро́віцкім	жыро́віцкімі
М.	жыро́віцкім	жыро́віцкай	жыро́віцкім	жыро́віцкіх

Крыніцы: piskunou2012.

Жыро́віцы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Жыро́вічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Verbum