жы́ліць
‘прысвойваць што-небудзь, не вяртаць чаго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
жы́лю |
жы́лім |
| 2-я ас. |
жы́ліш |
жы́ліце |
| 3-я ас. |
жы́ліць |
жы́ляць |
| Прошлы час |
| м. |
жы́ліў |
жы́лілі |
| ж. |
жы́ліла |
| н. |
жы́ліла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
жы́ль |
жы́льце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
жы́лячы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Жы́лічы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Жы́лічы |
| Р. |
Жы́ліч Жы́лічаў |
| Д. |
Жы́лічам |
| В. |
Жы́лічы |
| Т. |
Жы́лічамі |
| М. |
Жы́лічах |
жы́лка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
жы́лка |
жы́лкі |
| Р. |
жы́лкі |
жы́лак |
| Д. |
жы́лцы |
жы́лкам |
| В. |
жы́лку |
жы́лкі |
| Т. |
жы́лкай жы́лкаю |
жы́лкамі |
| М. |
жы́лцы |
жы́лках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
жылкааператы́ў
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
жылкааператы́ў |
жылкааператы́вы |
| Р. |
жылкааператы́ва |
жылкааператы́ваў |
| Д. |
жылкааператы́ву |
жылкааператы́вам |
| В. |
жылкааператы́ў |
жылкааператы́вы |
| Т. |
жылкааператы́вам |
жылкааператы́вамі |
| М. |
жылкааператы́ве |
жылкааператы́вах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
жылкаапера́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
жылкаапера́цыя |
| Р. |
жылкаапера́цыі |
| Д. |
жылкаапера́цыі |
| В. |
жылкаапера́цыю |
| Т. |
жылкаапера́цыяй жылкаапера́цыяю |
| М. |
жылкаапера́цыі |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
жылкава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
жылкава́нне |
| Р. |
жылкава́ння |
| Д. |
жылкава́нню |
| В. |
жылкава́нне |
| Т. |
жылкава́ннем |
| М. |
жылкава́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
жылкава́ты
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
жылкава́ты |
жылкава́тая |
жылкава́тае |
жылкава́тыя |
| Р. |
жылкава́тага |
жылкава́тай жылкава́тае |
жылкава́тага |
жылкава́тых |
| Д. |
жылкава́таму |
жылкава́тай |
жылкава́таму |
жылкава́тым |
| В. |
жылкава́ты (неадуш.) жылкава́тага (адуш.) |
жылкава́тую |
жылкава́тае |
жылкава́тыя (неадуш.) жылкава́тых (адуш.) |
| Т. |
жылкава́тым |
жылкава́тай жылкава́таю |
жылкава́тым |
жылкава́тымі |
| М. |
жылкава́тым |
жылкава́тай |
жылкава́тым |
жылкава́тых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
жылкава́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
жылку́ецца |
жылку́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
жылкава́ўся |
жылкава́ліся |
| ж. |
жылкава́лася |
| н. |
жылкава́лася |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
жылку́ючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
жы́лкавы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
жы́лкавы |
жы́лкавая |
жы́лкавае |
жы́лкавыя |
| Р. |
жы́лкавага |
жы́лкавай жы́лкавае |
жы́лкавага |
жы́лкавых |
| Д. |
жы́лкаваму |
жы́лкавай |
жы́лкаваму |
жы́лкавым |
| В. |
жы́лкавы (неадуш.) жы́лкавага (адуш.) |
жы́лкавую |
жы́лкавае |
жы́лкавыя (неадуш.) жы́лкавых (адуш.) |
| Т. |
жы́лкавым |
жы́лкавай жы́лкаваю |
жы́лкавым |
жы́лкавымі |
| М. |
жы́лкавым |
жы́лкавай |
жы́лкавым |
жы́лкавых |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
жы́лкі
‘сорт тытуню’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
жы́лкі |
| Р. |
жы́лак |
| Д. |
жы́лкам |
| В. |
жы́лкі |
| Т. |
жы́лкамі |
| М. |
жы́лках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
tsbm1984.