жывёлабо́йны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
жывёлабо́йны |
жывёлабо́йная |
жывёлабо́йнае |
жывёлабо́йныя |
| Р. |
жывёлабо́йнага |
жывёлабо́йнай жывёлабо́йнае |
жывёлабо́йнага |
жывёлабо́йных |
| Д. |
жывёлабо́йнаму |
жывёлабо́йнай |
жывёлабо́йнаму |
жывёлабо́йным |
| В. |
жывёлабо́йны (неадуш.) жывёлабо́йнага (адуш.) |
жывёлабо́йную |
жывёлабо́йнае |
жывёлабо́йныя (неадуш.) жывёлабо́йных (адуш.) |
| Т. |
жывёлабо́йным |
жывёлабо́йнай жывёлабо́йнаю |
жывёлабо́йным |
жывёлабо́йнымі |
| М. |
жывёлабо́йным |
жывёлабо́йнай |
жывёлабо́йным |
жывёлабо́йных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
жывёлаво́д
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
жывёлаво́д |
жывёлаво́ды |
| Р. |
жывёлаво́да |
жывёлаво́даў |
| Д. |
жывёлаво́ду |
жывёлаво́дам |
| В. |
жывёлаво́да |
жывёлаво́даў |
| Т. |
жывёлаво́дам |
жывёлаво́дамі |
| М. |
жывёлаво́дзе |
жывёлаво́дах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
жывёлаво́дства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
жывёлаво́дства |
| Р. |
жывёлаво́дства |
| Д. |
жывёлаво́дству |
| В. |
жывёлаво́дства |
| Т. |
жывёлаво́дствам |
| М. |
жывёлаво́дстве |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsbm1984.
жывёлаво́дчы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
жывёлаво́дчы |
жывёлаво́дчая |
жывёлаво́дчае |
жывёлаво́дчыя |
| Р. |
жывёлаво́дчага |
жывёлаво́дчай жывёлаво́дчае |
жывёлаво́дчага |
жывёлаво́дчых |
| Д. |
жывёлаво́дчаму |
жывёлаво́дчай |
жывёлаво́дчаму |
жывёлаво́дчым |
| В. |
жывёлаво́дчы (неадуш.) жывёлаво́дчага (адуш.) |
жывёлаво́дчую |
жывёлаво́дчае |
жывёлаво́дчыя (неадуш.) жывёлаво́дчых (адуш.) |
| Т. |
жывёлаво́дчым |
жывёлаво́дчай жывёлаво́дчаю |
жывёлаво́дчым |
жывёлаво́дчымі |
| М. |
жывёлаво́дчым |
жывёлаво́дчай |
жывёлаво́дчым |
жывёлаво́дчых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
tsbm1984.
жывёлаво́з
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
жывёлаво́з |
жывёлаво́зы |
| Р. |
жывёлаво́за |
жывёлаво́заў |
| Д. |
жывёлаво́зу |
жывёлаво́зам |
| В. |
жывёлаво́з |
жывёлаво́зы |
| Т. |
жывёлаво́зам |
жывёлаво́замі |
| М. |
жывёлаво́зе |
жывёлаво́зах |
Крыніцы:
piskunou2012.
жывёлагадо́вец
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
жывёлагадо́вец |
жывёлагадо́ўцы |
| Р. |
жывёлагадо́ўца |
жывёлагадо́ўцаў |
| Д. |
жывёлагадо́ўцу |
жывёлагадо́ўцам |
| В. |
жывёлагадо́ўца |
жывёлагадо́ўцаў |
| Т. |
жывёлагадо́ўцам |
жывёлагадо́ўцамі |
| М. |
жывёлагадо́ўцу |
жывёлагадо́ўцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
жывёлагадо́ўля
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
жывёлагадо́ўля |
| Р. |
жывёлагадо́ўлі |
| Д. |
жывёлагадо́ўлі |
| В. |
жывёлагадо́ўлю |
| Т. |
жывёлагадо́ўляй жывёлагадо́ўляю |
| М. |
жывёлагадо́ўлі |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
жывёлагадо́ўчы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
жывёлагадо́ўчы |
жывёлагадо́ўчая |
жывёлагадо́ўчае |
жывёлагадо́ўчыя |
| Р. |
жывёлагадо́ўчага |
жывёлагадо́ўчай жывёлагадо́ўчае |
жывёлагадо́ўчага |
жывёлагадо́ўчых |
| Д. |
жывёлагадо́ўчаму |
жывёлагадо́ўчай |
жывёлагадо́ўчаму |
жывёлагадо́ўчым |
| В. |
жывёлагадо́ўчы (неадуш.) жывёлагадо́ўчага (адуш.) |
жывёлагадо́ўчую |
жывёлагадо́ўчае |
жывёлагадо́ўчыя (неадуш.) жывёлагадо́ўчых (адуш.) |
| Т. |
жывёлагадо́ўчым |
жывёлагадо́ўчай жывёлагадо́ўчаю |
жывёлагадо́ўчым |
жывёлагадо́ўчымі |
| М. |
жывёлагадо́ўчым |
жывёлагадо́ўчай |
жывёлагадо́ўчым |
жывёлагадо́ўчых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.