Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

рэкурсі́ўна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
рэкурсі́ўна	-	-

рэкурсі́ўны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	рэкурсі́ўны	рэкурсі́ўная	рэкурсі́ўнае	рэкурсі́ўныя
Р.	рэкурсі́ўнага	рэкурсі́ўнай рэкурсі́ўнае	рэкурсі́ўнага	рэкурсі́ўных
Д.	рэкурсі́ўнаму	рэкурсі́ўнай	рэкурсі́ўнаму	рэкурсі́ўным
В.	рэкурсі́ўны (неадуш.) рэкурсі́ўнага (адуш.)	рэкурсі́ўную	рэкурсі́ўнае	рэкурсі́ўныя (неадуш.) рэкурсі́ўных (адуш.)
Т.	рэкурсі́ўным	рэкурсі́ўнай рэкурсі́ўнаю	рэкурсі́ўным	рэкурсі́ўнымі
М.	рэкурсі́ўным	рэкурсі́ўнай	рэкурсі́ўным	рэкурсі́ўных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

рэкурэ́нтнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

	адз.	мн.
Н.	рэкурэ́нтнасць	рэкурэ́нтнасці
Р.	рэкурэ́нтнасці	рэкурэ́нтнасцяў рэкурэ́нтнасцей
Д.	рэкурэ́нтнасці	рэкурэ́нтнасцям
В.	рэкурэ́нтнасць	рэкурэ́нтнасці
Т.	рэкурэ́нтнасцю	рэкурэ́нтнасцямі
М.	рэкурэ́нтнасці	рэкурэ́нтнасцях

Крыніцы: piskunou2012.

рэкурэ́нтны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	рэкурэ́нтны	рэкурэ́нтная	рэкурэ́нтнае	рэкурэ́нтныя
Р.	рэкурэ́нтнага	рэкурэ́нтнай рэкурэ́нтнае	рэкурэ́нтнага	рэкурэ́нтных
Д.	рэкурэ́нтнаму	рэкурэ́нтнай	рэкурэ́нтнаму	рэкурэ́нтным
В.	рэкурэ́нтны (неадуш.) рэкурэ́нтнага (адуш.)	рэкурэ́нтную	рэкурэ́нтнае	рэкурэ́нтныя (неадуш.) рэкурэ́нтных (адуш.)
Т.	рэкурэ́нтным	рэкурэ́нтнай рэкурэ́нтнаю	рэкурэ́нтным	рэкурэ́нтнымі
М.	рэкурэ́нтным	рэкурэ́нтнай	рэкурэ́нтным	рэкурэ́нтных

Крыніцы: piskunou2012.

рэкурэ́нцыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

рэ́кценскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	рэ́кценскі	рэ́кценская	рэ́кценскае	рэ́кценскія
Р.	рэ́кценскага	рэ́кценскай рэ́кценскае	рэ́кценскага	рэ́кценскіх
Д.	рэ́кценскаму	рэ́кценскай	рэ́кценскаму	рэ́кценскім
В.	рэ́кценскі (неадуш.) рэ́кценскага (адуш.)	рэ́кценскую	рэ́кценскае	рэ́кценскія (неадуш.) рэ́кценскіх (адуш.)
Т.	рэ́кценскім	рэ́кценскай рэ́кценскаю	рэ́кценскім	рэ́кценскімі
М.	рэ́кценскім	рэ́кценскай	рэ́кценскім	рэ́кценскіх

Крыніцы: piskunou2012.

рэладо́рм

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

рэлаксава́льны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	рэлаксава́льны	рэлаксава́льная	рэлаксава́льнае	рэлаксава́льныя
Р.	рэлаксава́льнага	рэлаксава́льнай рэлаксава́льнае	рэлаксава́льнага	рэлаксава́льных
Д.	рэлаксава́льнаму	рэлаксава́льнай	рэлаксава́льнаму	рэлаксава́льным
В.	рэлаксава́льны (неадуш.) рэлаксава́льнага (адуш.)	рэлаксава́льную	рэлаксава́льнае	рэлаксава́льныя (неадуш.) рэлаксава́льных (адуш.)
Т.	рэлаксава́льным	рэлаксава́льнай рэлаксава́льнаю	рэлаксава́льным	рэлаксава́льнымі
М.	рэлаксава́льным	рэлаксава́льнай	рэлаксава́льным	рэлаксава́льных

Крыніцы: piskunou2012.

рэлакса́нт

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

рэлакса́тар

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum