Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

імкнё́насць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. імкнё́насць
Р. імкнё́насці
Д. імкнё́насці
В. імкнё́насць
Т. імкнё́насцю
М. імкнё́насці

Крыніцы: piskunou2012.

імкну́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. імкну́ся імкнё́мся
2-я ас. імкне́шся імкняце́ся
3-я ас. імкне́цца імкну́цца
Прошлы час
м. імкну́ўся імкну́ліся
ж. імкну́лася
н. імкну́лася
Загадны лад
2-я ас. імкні́ся імкні́цеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час імкнучы́ся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

імкну́ць

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. імкну́ імкнё́м
2-я ас. імкне́ш імкняце́
3-я ас. імкне́ імкну́ць
Прошлы час
м. імкну́ў імкну́лі
ж. імкну́ла
н. імкну́ла
Загадны лад
2-я ас. імкні́ імкні́це
Дзеепрыслоўе
цяп. час імкнучы́

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

імпаза́нтна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
імпаза́нтна імпазантней найімпазантней

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

імпаза́нтнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. імпаза́нтнасць
Р. імпаза́нтнасці
Д. імпаза́нтнасці
В. імпаза́нтнасць
Т. імпаза́нтнасцю
М. імпаза́нтнасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

імпаза́нтны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. імпаза́нтны імпаза́нтная імпаза́нтнае імпаза́нтныя
Р. імпаза́нтнага імпаза́нтнай
імпаза́нтнае
імпаза́нтнага імпаза́нтных
Д. імпаза́нтнаму імпаза́нтнай імпаза́нтнаму імпаза́нтным
В. імпаза́нтны (неадуш.)
імпаза́нтнага (адуш.)
імпаза́нтную імпаза́нтнае імпаза́нтныя (неадуш.)
імпаза́нтных (адуш.)
Т. імпаза́нтным імпаза́нтнай
імпаза́нтнаю
імпаза́нтным імпаза́нтнымі
М. імпаза́нтным імпаза́нтнай імпаза́нтным імпаза́нтных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

імпанава́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. імпану́ю імпану́ем
2-я ас. імпану́еш імпану́еце
3-я ас. імпану́е імпану́юць
Прошлы час
м. імпанава́ў імпанава́лі
ж. імпанава́ла
н. імпанава́ла
Дзеепрыслоўе
цяп. час імпану́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

і́мпарт

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. і́мпарт
Р. і́мпарту
Д. і́мпарту
В. і́мпарт
Т. і́мпартам
М. і́мпарце

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

імпартава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. імпартава́нне
Р. імпартава́ння
Д. імпартава́нню
В. імпартава́нне
Т. імпартава́ннем
М. імпартава́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

імпартава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. імпартава́ны імпартава́ная імпартава́нае імпартава́ныя
Р. імпартава́нага імпартава́най
імпартава́нае
імпартава́нага імпартава́ных
Д. імпартава́наму імпартава́най імпартава́наму імпартава́ным
В. імпартава́ны (неадуш.)
імпартава́нага (адуш.)
імпартава́ную імпартава́нае імпартава́ныя (неадуш.)
імпартава́ных (адуш.)
Т. імпартава́ным імпартава́най
імпартава́наю
імпартава́ным імпартава́нымі
М. імпартава́ным імпартава́най імпартава́ным імпартава́ных

Крыніцы: piskunou2012.