рытуа́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
рытуа́льны |
рытуа́льная |
рытуа́льнае |
рытуа́льныя |
| Р. |
рытуа́льнага |
рытуа́льнай рытуа́льнае |
рытуа́льнага |
рытуа́льных |
| Д. |
рытуа́льнаму |
рытуа́льнай |
рытуа́льнаму |
рытуа́льным |
| В. |
рытуа́льны (неадуш.) рытуа́льнага (адуш.) |
рытуа́льную |
рытуа́льнае |
рытуа́льныя (неадуш.) рытуа́льных (адуш.) |
| Т. |
рытуа́льным |
рытуа́льнай рытуа́льнаю |
рытуа́льным |
рытуа́льнымі |
| М. |
рытуа́льным |
рытуа́льнай |
рытуа́льным |
рытуа́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
рытурнэ́ль
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
рытурнэ́ль |
рытурнэ́лі |
| Р. |
рытурнэ́ля |
рытурнэ́ляў |
| Д. |
рытурнэ́лю |
рытурнэ́лям |
| В. |
рытурнэ́ль |
рытурнэ́лі |
| Т. |
рытурнэ́лем |
рытурнэ́лямі |
| М. |
рытурнэ́лі |
рытурнэ́лях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
ры́ты
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ры́ты |
ры́тая |
ры́тае |
ры́тыя |
| Р. |
ры́тага |
ры́тай ры́тае |
ры́тага |
ры́тых |
| Д. |
ры́таму |
ры́тай |
ры́таму |
ры́тым |
| В. |
ры́ты (неадуш.) ры́тага (адуш.) |
ры́тую |
ры́тае |
ры́тыя (неадуш.) ры́тых (адуш.) |
| Т. |
ры́тым |
ры́тай ры́таю |
ры́тым |
ры́тымі |
| М. |
ры́тым |
ры́тай |
ры́тым |
ры́тых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
рыўко́вы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
рыўко́вы |
рыўко́вая |
рыўко́вае |
рыўко́выя |
| Р. |
рыўко́вага |
рыўко́вай рыўко́вае |
рыўко́вага |
рыўко́вых |
| Д. |
рыўко́ваму |
рыўко́вай |
рыўко́ваму |
рыўко́вым |
| В. |
рыўко́вы (неадуш.) рыўко́вага (адуш.) |
рыўко́вую |
рыўко́вае |
рыўко́выя (неадуш.) рыўко́вых (адуш.) |
| Т. |
рыўко́вым |
рыўко́вай рыўко́ваю |
рыўко́вым |
рыўко́вымі |
| М. |
рыўко́вым |
рыўко́вай |
рыўко́вым |
рыўко́вых |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
рыўко́м
прыслоўе
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| рыўко́м |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
ры́ф
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ры́ф |
ры́фы |
| Р. |
ры́фа |
ры́фаў |
| Д. |
ры́фу |
ры́фам |
| В. |
ры́ф |
ры́фы |
| Т. |
ры́фам |
ры́фамі |
| М. |
ры́фе |
ры́фах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
ры́фавы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ры́фавы |
ры́фавая |
ры́фавае |
ры́фавыя |
| Р. |
ры́фавага |
ры́фавай ры́фавае |
ры́фавага |
ры́фавых |
| Д. |
ры́фаваму |
ры́фавай |
ры́фаваму |
ры́фавым |
| В. |
ры́фавы (неадуш.) ры́фавага (адуш.) |
ры́фавую |
ры́фавае |
ры́фавыя (неадуш.) ры́фавых (адуш.) |
| Т. |
ры́фавым |
ры́фавай ры́фаваю |
ры́фавым |
ры́фавымі |
| М. |
ры́фавым |
ры́фавай |
ры́фавым |
ры́фавых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996.
ры́фіць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ры́флю |
ры́фім |
| 2-я ас. |
ры́фіш |
ры́фіце |
| 3-я ас. |
ры́фіць |
ры́фяць |
| Прошлы час |
| м. |
ры́фіў |
ры́філі |
| ж. |
ры́філа |
| н. |
ры́філа |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
ры́ф |
ры́фце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
ры́фячы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
рыфле́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
рыфле́нне |
| Р. |
рыфле́ння |
| Д. |
рыфле́нню |
| В. |
рыфле́нне |
| Т. |
рыфле́ннем |
| М. |
рыфле́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.