лё́за
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
лё́за |
лё́зы |
| Р. |
лё́за |
лё́заў лё́з |
| Д. |
лё́зу |
лё́зам |
| В. |
лё́за |
лё́зы |
| Т. |
лё́зам |
лё́замі |
| М. |
лё́зе |
лё́зах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Лё́зна
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Лё́зна |
| Р. |
Лё́зна |
| Д. |
Лё́зну |
| В. |
Лё́зна |
| Т. |
Лё́знам |
| М. |
Лё́зне |
лё́зненскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
лё́зненскі |
лё́зненская |
лё́зненскае |
лё́зненскія |
| Р. |
лё́зненскага |
лё́зненскай лё́зненскае |
лё́зненскага |
лё́зненскіх |
| Д. |
лё́зненскаму |
лё́зненскай |
лё́зненскаму |
лё́зненскім |
| В. |
лё́зненскі (неадуш.) лё́зненскага (адуш.) |
лё́зненскую |
лё́зненскае |
лё́зненскія (неадуш.) лё́зненскіх (адуш.) |
| Т. |
лё́зненскім |
лё́зненскай лё́зненскаю |
лё́зненскім |
лё́зненскімі |
| М. |
лё́зненскім |
лё́зненскай |
лё́зненскім |
лё́зненскіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
лё́к
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
лё́к |
| Р. |
лё́ку |
| Д. |
лё́ку |
| В. |
лё́к |
| Т. |
лё́кам |
| М. |
лё́ку |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
лё́кай
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
лё́кай |
лё́каі |
| Р. |
лё́кая |
лё́каяў |
| Д. |
лё́каю |
лё́каям |
| В. |
лё́кая |
лё́каяў |
| Т. |
лё́каем |
лё́каямі |
| М. |
лё́каю |
лё́каях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
лё́кайнічаць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
лё́кайнічаю |
лё́кайнічаем |
| 2-я ас. |
лё́кайнічаеш |
лё́кайнічаеце |
| 3-я ас. |
лё́кайнічае |
лё́кайнічаюць |
| Прошлы час |
| м. |
лё́кайнічаў |
лё́кайнічалі |
| ж. |
лё́кайнічала |
| н. |
лё́кайнічала |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
лё́кайнічаючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
лё́кайская
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
мн. |
| ж. |
- |
| Н. |
лё́кайская |
лё́кайскія |
| Р. |
лё́кайскай |
лё́кайскіх |
| Д. |
лё́кайскай |
лё́кайскім |
| В. |
лё́кайскую |
лё́кайскія |
| Т. |
лё́кайскай лё́кайскаю |
лё́кайскімі |
| М. |
лё́кайскай |
лё́кайскіх |
Крыніцы:
nazounik2008,
sbm2012.
лё́кайскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
лё́кайскі |
лё́кайская |
лё́кайскае |
лё́кайскія |
| Р. |
лё́кайскага |
лё́кайскай лё́кайскае |
лё́кайскага |
лё́кайскіх |
| Д. |
лё́кайскаму |
лё́кайскай |
лё́кайскаму |
лё́кайскім |
| В. |
лё́кайскі (неадуш.) лё́кайскага (адуш.) |
лё́кайскую |
лё́кайскае |
лё́кайскія (неадуш.) лё́кайскіх (адуш.) |
| Т. |
лё́кайскім |
лё́кайскай лё́кайскаю |
лё́кайскім |
лё́кайскімі |
| М. |
лё́кайскім |
лё́кайскай |
лё́кайскім |
лё́кайскіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.