ПАЎДНЁВАЯ ГІ́ДРА (лац. Hydrus),
сузор’е Паўд. паўшар’я неба. 3 зоркі ярчэй 3-й зорнай велічыні. Гл. Зорнае неба.
т. 12, с. 198
ПАЎДНЁВАЯ КАРО́НА (лац. Corona Australis),
сузор’е Паўд. паўшар’я неба. Гл. Зорнае неба.
т. 12, с. 198
ПАЎДНЁВАЯ РЫ́БА (лац. Piscis Austrinus),
сузор’е Паўд. паўшар’я неба. Найб. яркая зорка — Фамальгаўт. 25 зорак ярчэй 5-й зорнай велічыні. На тэр. Беларусі відаць у сярэдзіне верасня (на вышыні менш 5° над гарызонтам) на Пд. Гл. Зорнае неба.
т. 12, с. 198
ПАЎДНЁВЫ КРЫЖ, Крыж (лац. Crux),
сузор’е Паўд. паўшар’я неба. Найб. яркія зоркі 0,8; 1,3; 1,6; 2,8 візуальнай зорнай велічыні ўтвараюць характэрную фігуру ромба (ці крыжа). Больш доўгая перакладзіна П.К. амаль дакладна паказвае на Паўд. полюс свету. У межах П.К. знаходзіцца адна з самых блізкіх да нас цёмных пазагалактычных туманнасцей («Вугальны мяшок»). Гл. Зорнае неба.
т. 12, с. 199
ПАЎДНЁВЫ ТРЫКУ́ТНІК (лац. Triangulum Australe),
невялікае сузор’е Паўд. паўшар’я неба. Найб. яркая зорка 1,9 візуальнай зорнай велічыні. Гл. Зорнае неба.
т. 12, с. 199
ПАЎЛІ́Н, Пава (лац. Pavo),
сузор’е Паўд. паўшар’я. Найб. яркая зорка 2 візуальнай зорнай велічыні. Гл. Зорнае неба.
т. 12, с. 206
ПАЎНО́ЧНАЯ КАРО́НА (лац. Corona Borealis),
сузор’е Паўн. паўшар’я неба. Найб. яркая зорка (Гема) 2,2 візуальнай зорнай велічыні; зорка Т падобная на новыя зоркі (успышкі назіраліся ў 1866, 1946; чакаецца ў 2026). На тэр. Беларусі відаць у крас.—жніўні. Гл. Зорнае неба.
т. 12, с. 225