дыспе́рсна-ўмацава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дыспе́рсна-ўмацава́ны дыспе́рсна-ўмацава́ная дыспе́рсна-ўмацава́нае дыспе́рсна-ўмацава́ныя
Р. дыспе́рсна-ўмацава́нага дыспе́рсна-ўмацава́най
дыспе́рсна-ўмацава́нае		 дыспе́рсна-ўмацава́нага дыспе́рсна-ўмацава́ных
Д. дыспе́рсна-ўмацава́наму дыспе́рсна-ўмацава́най дыспе́рсна-ўмацава́наму дыспе́рсна-ўмацава́ным
В. дыспе́рсна-ўмацава́ны (неадуш.)
дыспе́рсна-ўмацава́нага (адуш.)		 дыспе́рсна-ўмацава́ную дыспе́рсна-ўмацава́нае дыспе́рсна-ўмацава́ныя (неадуш.)
дыспе́рсна-ўмацава́ных (адуш.)
Т. дыспе́рсна-ўмацава́ным дыспе́рсна-ўмацава́най
дыспе́рсна-ўмацава́наю		 дыспе́рсна-ўмацава́ным дыспе́рсна-ўмацава́нымі
М. дыспе́рсна-ўмацава́ным дыспе́рсна-ўмацава́най дыспе́рсна-ўмацава́ным дыспе́рсна-ўмацава́ных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Баранавіцкі ўмацаваны раён 2/136

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Бабруйскі ўмацаваны раён (у Вял. Айч. вайну) 2/43

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

МІ́НСКІ ЎМАЦАВА́НЫ РАЁН, Мінскі УР,

пабудаваны ў 1928—37 для прыкрыцця Мінска з З. Працягласць па фронту да 150 км. 26.6.1941 ударныя групоўкі ням.-фаш. войск (да 5 танк. дывізій) выйшлі да М.у.р. і атакавалі яго. Аднак сходу ўзяць не здолелі — М.у.р. на 3—4 дні затрымаў рух праціўніка на ўсх. напрамку і адыграў значную ролю ў абароне горада (гл. Мінска абарона 1941).

т. 10, с. 452

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

бліндзі́раваны, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад бліндзіраваць.

2. у знач. прым. Дадаткова ўмацаваны (пра ваенныя збудаванні, караблі і пад.). Бліндзіраваны поезд.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

impregnable

[ɪmˈpregnəbəl]

adj.

1) непрысту́пны, до́бра ўмацава́ны (пра цьвярды́ню)

2) непахі́сны (пра ве́ру)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Зыґава́ць ’уцякаць ад насякомых’, зыкава́ць ’тс’ (Сл. паўн.-зах.). Ад зык 2 (гл.) утвараецца зыкаць, зыкацца ’бегаць ад укусаў насякомых’, адкуль з суфіксам ‑ва‑ і зыкаваць, зыкавацца. Форма з г экспрэсіўна-ўмацаваны варыянт зыкаваць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

алькаса́р

(ісп. alcazar, ад ар. alkasr = замак)

замак або ўмацаваны палац у Іспаніі, збудаваны часцей за ўсё ў маўрытанскім стылі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

станко́вы, ‑ая, ‑ае.

1. Які ўмацаваны на станку (у 3 знач.) (пра кулямёт, гармату). Станковы кулямёт.

2. Які мае адносіны да твораў мастацтва, створаных на станку (у 4 знач.). Станковы жывапіс. □ Акрамя кніжнай графікі, пачынаючы з XVI ст. [на Беларусі] развіваецца станковая. Шматаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

АСТРА́НІН (Якаў) (?—6.5.1641),

адзін з кіраўнікоў сялянска-казацкага паўстання 1638 на Украіне. З 1633 палкоўнік рэестравых казакоў, з 1638 гетман. Пасля задушэння паўстання 1637—38 (узначальваў Бут) казакі вясной 1638 зноў выступілі супраць польскай і ўкр. шляхты, стварылі на Палтаўшчыне ўмацаваны лагер. Аднак гетман С.​Патоцкі нанёс раз’яднаным казацкім атрадам шэраг паражэнняў. З часткай войскаў перайшоў у Расію, дзе забіты казакамі.

т. 2, с. 52

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)