і́скрачка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. і́скрачка і́скрачкі
Р. і́скрачкі і́скрачак
Д. і́скрачцы і́скрачкам
В. і́скрачку і́скрачкі
Т. і́скрачкай
і́скрачкаю		 і́скрачкамі
М. і́скрачцы і́скрачках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

і́скрачка ж., уменьш.-ласк. и́скорка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

і́скрачка, ‑і, ДМ ‑чцы; Р мн. ‑чак; ж.

Памянш.-ласк. да іскра. Настаўніца яшчэ больш ажыўляецца, і ў вачах яе іскрачкі пабліскваюць. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

и́скорка уменьш.-ласк. і́скарка, -кі ж.; іскры́нка, -кі ж., і́скрачка, -кі ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

twinkle

[ˈtwɪŋkəl]

1.

v.i.

1) мігце́ць, сьвяці́ць (-ца), блі́скаць

The stars twinkled — Зо́ркі мігце́лі

2) блішча́ць, іскры́цца

His eyes twinkled when he laughed — Яго́ныя во́чы іскры́ліся, калі́ ён сьмяя́ўся

3) мільга́ць, міга́ць, мірга́ць

2.

n.

1) мігце́ньне; і́скрачка f.; бляск -у m.

2) мірга́ньне n.

3) мірг -у m.

•

- in the twinkle of an eye

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)