І́СКАВАЯ ДА́ЎНАСЦЬ,

гл. ў арг. Даўнасць.

т. 7, с. 330

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

і́скавы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да іску. Іскавая заява.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

іск, -у, м.

Зварот у суд з патрабаваннем аб абароне грамадзянскіх правоў (спец.).

Прад’явіць і.

|| прым. і́скавы, -ая, -ае.

Іскавая заява.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

исково́й юр. і́скавы;

искова́я да́вность і́скавая да́ўнасць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

і́скавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. і́скавы і́скавая і́скавае і́скавыя
Р. і́скавага і́скавай
і́скавае		 і́скавага і́скавых
Д. і́скаваму і́скавай і́скаваму і́скавым
В. і́скавы (неадуш.)
і́скавага (адуш.)		 і́скавую і́скавае і́скавыя (неадуш.)
і́скавых (адуш.)
Т. і́скавым і́скавай
і́скаваю		 і́скавым і́скавымі
М. і́скавым і́скавай і́скавым і́скавых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

і́скавы юрыд.:

і́скавая зая́ва Klágeschrift f -, -en

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

да́ўнасць, -і, ж.

1. Аддаленасць у часе якой-н. падзеі.

Справа гэта мае вялікую д.

2. Працягласць існавання чаго-н.

Д. нашага сяброўства.

3. Тэрмін, на працягу якога могуць быць заяўлены якія-н. патрабаванні або пасля якога набываецца або траціцца якое-н. права (спец.).

Іскавая д.

Тэрмін даўнасці мінуў.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

writ [rɪt] n. law

1. прадпіса́нне, зага́д

2. по́зва, паве́стка; і́скавая зая́ва

3. relig. піса́нне;

Holy/Sacred Writ Бі́блія, Свяшчэ́ннае піса́нне

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ІСК,

юрыдычны сродак абароны парушанага або аспрэчваемага суб’ектыўнага права. У цывільным працэсе можа быць прад’яўлены любой зацікаўленай асобай (фіз. або юрыд.). І. можа быць накіраваны на прысуджэнне адказчыка да ўчынення пэўных дзеянняў або ўстрымання ад неправамерных дзеянняў (вяртанне маёмасці, кампенсацыя страт, выплата аліментаў і да т.п.), на ўстанаўленне наяўнасці або адсутнасці праваадносін паміж бакамі або на змяненне ці спыненне праваадносін (раздзел агульнай маёмасці, скасаванне шлюбу). Форма выяўлення І. — іскавая заява, якая павінна змяшчаць пэўныя рэквізіты.

т. 7, с. 330

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Kláge f -, -n

1) юрыд. ска́рга;

éine schríftliche ~ іскава́я зая́ва;

gégen j-n ~ erhében* падава́ць ска́ргу на каго́-н.;

éine ~ ánhängig máchen узбуджа́ць ска́ргу [іск];

j-s ~ ábweisen* адмо́віць [адказа́ць] каму́-н. у іску́;

eine ~ auf sich berúhen lássen* пакінуць ска́ргу без вы́нікаў;

Verjährung éiner ~ і́скавая да́ўнасць

2) плач, рыда́нне; нарака́нне;

in láute ~n áusbrechen* мо́цна распла́кацца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)