індуі́ст

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. індуі́ст індуі́сты
Р. індуі́ста індуі́стаў
Д. індуі́сту індуі́стам
В. індуі́ста індуі́стаў
Т. індуі́стам індуі́стамі
М. індуі́сце індуі́стах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

індуі́ст м. индуи́ст

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

індуі́ст, ‑а, М ‑сце, м.

Паслядоўнік індуізму.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

индуи́ст індуі́ст, -та м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

hinduista

м.

1. індолаг;

2. індуіст

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)