Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
імша́рынаж., см. імша́ра
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
імша́рына, ‑ы, ж.
Тое, што і імшара. Над купчастай імшарынай пацешна ўзнімаецца бусел, паважна ляціць над полем.Лынькоў.Цвітуць верасы, на балотных імшарынах шчодра высыпалі журавіны.Навуменка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
імша́ра, імша́рынаж. Móos¦sumpf m -es, -sümpfe
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
амша́рынаж., см.імша́рына
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
moss swamp
імша́ра, імша́рынаf.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
амша́рына, ‑ы, ж.
Тое, што і імшарына. Каржакаватыя хвойкі саступалі месца багунніку, а далей распасціраліся пухнатыя амшарыны, гасцінны прытулак журавоў і чапляў.Лынькоў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
імша́ра Махавое балота або нізкае месца, якое парасло мохам, куп'ём, хмызам; балоцістая мясцовасць; парослы мохам лес (БРС). Тое ж імша́р (Зах. Бел.Др.-Падб., Слаўг.), імша́рына (БРС), імша́рнік. (Нясв., Пар.), імшары́на (Зах. Бел.Др.-Падб.), імша́рышча (Слаўг.).
□ ур. Імшара (балоцістае месца) каля в. Бабінавічы Арш.
Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)
Імша́ра ’мохавае балота’ (ТСБМ, Касп.), ’зараснік’ (Яруш.), імша́р (Др.-Падб.) ’месца, дзе расце толькі арэшнік’ (Жд. 2), імшары́на ’невялікі ўчастак мохавага балота сярод поля або лесу’, імша́рнік ’мохавае балота’ (парыц., Янк. Мат., 165). Рус.дыял.мша́ра, мша́рина, мша́рник, польск.mszar. Магчыма, запазычанне з польск.mszar ’мохавае балота’. Але можна дапусціць і паралельнае ўтварэнне беларускага і польскага слоў. Беларуская суфіксацыя ‑ына, ‑нік; прыстаўное і‑. Гіст. мовы (II, 137) разглядае як уласнабеларускае ўтварэнне пачатку XX ст. Гл. мох.