ілжы́вы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ілжы́вы ілжы́вая ілжы́вае ілжы́выя
Р. ілжы́вага ілжы́вай
ілжы́вае		 ілжы́вага ілжы́вых
Д. ілжы́ваму ілжы́вай ілжы́ваму ілжы́вым
В. ілжы́вы (неадуш.)
ілжы́вага (адуш.)		 ілжы́вую ілжы́вае ілжы́выя (неадуш.)
ілжы́вых (адуш.)
Т. ілжы́вым ілжы́вай
ілжы́ваю		 ілжы́вым ілжы́вымі
М. ілжы́вым ілжы́вай ілжы́вым ілжы́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ілжы́вы

1. (склонный ко лжи) лжи́вый;

і. чалаве́к — лжи́вый челове́к;

2. (содержащий ложь, обман) ло́жный; лжи́вый;

~выя паказа́нні — ло́жные (лжи́вые) показа́ния

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ілжы́вы і (пасля галосных) лжы́вы, -ая, -ае.

1. Схільны да хлусні, падману.

Ілжывая натура.

І. чалавек.

2. Які змяшчае ў сабе хлусню, падман; прытворны, фальшывы.

Ілжывая ўсмешка.

Ілжывыя словы.

|| наз. ілжы́васць і (пасля галосных) лжы́васць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ілжы́вы і лжы́вы, ‑ая, ‑ае.

1. Схільны да хлусні, падману; непраўдзівы, хлуслівы. Ілжывы чалавек. □ Але што .. [ксяндза і яго сястру] прымушае быць такімі лжывымі, ліслівымі, так прыкідвацца! Чарнышэвіч.

2. Які змяшчае ў сабе хлусню, падман, няпраўду; наўмысна скажоны. Ілжывыя словы. Ілжывыя звесткі. Ілжывыя паказанні. // Прытворны, фальшывы. Ілжывы пафас. Ілжывая сціпласць. □ Творы пісьменніка палемічна завостраны супраць ілжывай «экзотыкі» буржуазна-прыгодніцкіх раманаў. Гіст. бел. сав. літ.

3. Які не адпавядае сапраўднасці, рэчаіснасць памылковы. Ілжывыя вывады. Ілжывае вучэнне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ілжы́ва прысл., ілжы́вы verlógen; lügenhaft, lügnerisch (падманлівы);

ілжы́вая ўсме́шка trügerisches Lächeln

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

лжы́васць гл. ілжывы.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

лжы́вы гл. ілжывы.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

крываду́шны, -ая, -ае.

Поўны крывадушша, няшчыры, ілжывы.

К. чалавек.

|| наз. крываду́шнасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

завира́льный разг. ілжы́вы, хлуслі́вы;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

лжы́вы,

гл. ілжывы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)