Іва́нава

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Іва́нава
Р. Іва́нава
Д. Іва́наву
В. Іва́нава
Т. Іва́навам
М. Іва́наве

Крыніцы: krapivabr2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Іва́нава ср., г. Ива́ново

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Іванава (г., РСФСР) 5/30, 32

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Іванава (в., Бешанковіцкі р-н) 11/509

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

ІВА́НАВА,

горад у Расіі, цэнтр Іванаўскай вобласці, на р. Увадзь. Засн. ў 1871. 472 тыс. ж. (1996). Чыг. вузел. Аэрапорт. Буйны цэнтр тэкст. прам-сці (меланжавы, камвольны, баваўняны камбінаты, тэкст. ф-кі). Машына- і станкабуд. (з-ды тэкст. і тарфянога машынабудавання, аўтакранаў, цяжкага станкабудавання, выпрабавальных прылад), лёгкая, дрэваапр., хім., харч. прам-сць. 7 ВНУ, у т.л. ун-т. Тэатры: драм., муз., лялек. Філармонія. Музеі: іванаўскага паркалю, гіст.-краязнаўчы і Дом-музей 1-га агульнагар. Савета рабочых дэпутатаў, маст., Дом-музей мастака Б.Л.Прарокава. Мемар. комплекс рэвалюцыі 1905—07. Каменны дом 17 ст. («Шчудраўская палатка»), драўляная царква 17 ст.

Іванава (Расія). Камвольны камбінат.

т. 7, с. 147

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Іва́нава н. Ivnava i Iwnawa n -s

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Іванава (г., Брэсцкая вобл.) 1/211; 4/552; 5/30, 32, 33 (к.); 6/58

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

ІВА́НАВА, Янава,

горад, цэнтр Іванаўскага р-на Брэсцкай вобл., на р. Самароўка. За 132 км ад Брэста, 2 км ад чыг. ст. Янаў-Палескі на лініі Брэст—Лунінец. 16,2 тыс. ж. (1998).

Вядома з 14 ст. як в. Порхава. У 1423 падаравана Луцкаму кафедральнаму касцёлу. У 1465 Порхава перайменавана ў Янава ў гонар луцкага епіскапа Яна Ласковіча. У 15 ст. мястэчка належала Шуйскім, Ажэшкам. Да канца 18 ст. ў ВКЛ, з 1795 — у Рас. імперыі, мястэчка Кобрынскага пав. У 1897—3041 ж., 2768 будынкаў, нар. вучылішча, царк.-прыходская школа, сукнавальная ф-ка, гарбарны і цагельны з-ды, маслабойня, 5 млыноў. У 1914 было 11 дробных прадпрыемстваў. У 1921—39 у Польшчы, у Пінскім пав. Палескага ваяв. З 1939 у БССР, з 15.1.1940 гар. пасёлак, цэнтр Іванаўскага раёна. У Вял. Айч. вайну з 27.6.1941 да 16.7.1944 акупіравана ням.-фаш. захопнікамі, якія загубілі ў І. і раёне 8,8 тыс. чал. У 1962—65 І. ў Драгічынскім р-не. З 11.3.1971 горад, 7,1 тыс. жыхароў.

Прадпрыемствы харч., буд. матэрыялаў прам-сці. Брацкая магіла сав. воінаў і партызан, могілкі ваеннапалонных, партызан і ахвяр фашызму. Помнік архітэктуры — Пакроўская царква (рубеж 19—20 ст.).

т. 7, с. 147

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

іва́нава-вазнясе́нскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. іва́нава-вазнясе́нскі іва́нава-вазнясе́нская іва́нава-вазнясе́нскае іва́нава-вазнясе́нскія
Р. іва́нава-вазнясе́нскага іва́нава-вазнясе́нскай
іва́нава-вазнясе́нскае
іва́нава-вазнясе́нскага іва́нава-вазнясе́нскіх
Д. іва́нава-вазнясе́нскаму іва́нава-вазнясе́нскай іва́нава-вазнясе́нскаму іва́нава-вазнясе́нскім
В. іва́нава-вазнясе́нскі (неадуш.)
іва́нава-вазнясе́нскага (адуш.)
іва́нава-вазнясе́нскую іва́нава-вазнясе́нскае іва́нава-вазнясе́нскія (неадуш.)
іва́нава-вазнясе́нскіх (адуш.)
Т. іва́нава-вазнясе́нскім іва́нава-вазнясе́нскай
іва́нава-вазнясе́нскаю
іва́нава-вазнясе́нскім іва́нава-вазнясе́нскімі
М. іва́нава-вазнясе́нскім іва́нава-вазнясе́нскай іва́нава-вазнясе́нскім іва́нава-вазнясе́нскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Іванава Л. 12/677

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)