Яшчаркі 1/67, 610; 3/35; 6/442; 8/326; 11/573

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

яшчаркі

т. 18, кн. 1, с. 325

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

я́шчарка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. я́шчарка я́шчаркі
Р. я́шчаркі я́шчарак
Д. я́шчарцы я́шчаркам
В. я́шчарку я́шчарак
Т. я́шчаркай
я́шчаркаю		 я́шчаркамі
М. я́шчарцы я́шчарках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

салама́ндра, -ы, мн. -ы, -аў, ж.

Хвастатая земнаводная жывёла, падобная да яшчаркі.

Гіганцкая чорная с.

|| прым. салама́ндравы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

слі́вень, слі́ўня, мн. слі́ўні, слі́ўняў, м.

1. Род бязногай, падобнай да змяі яшчаркі.

2. Вераценніца, ядавітая змяя бурага (самцы) або шэрага (самкі) колеру.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

вераце́нніца, ‑ы, ж.

Від бязногай, падобнай на змяю яшчаркі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

я́шчаркавы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да яшчаркі. уласцівы ёй.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

basilisk [ˈbæzɪlɪsk] n.

1. васілі́ск (міфічная істота)

2. zool. від я́шчаркі

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

псамафі́лы, ‑аў; адз. псамафіл, ‑а, м.

Спец. Жывёліны, якія жывуць у пясках (напрыклад, пясчаная блыха, яшчаркі, тушканчыкі).

[Ад грэч. psámmos — пясок і philéō — люблю.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

blindworm

[ˈblaɪndwɜ:rm]

n., Zool.

вераце́ньніца f. (род я́шчаркі)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)