я́сна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
я́сна ясне́й найясне́й

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

я́сна нареч., в разн. знач. я́сно;

я. све́ціць со́нца — я́сно све́тит со́лнце;

мне ўсё я. — мне всё я́сно;

◊ ко́ратка і я. — ко́ротко и я́сно;

я. як бо́жы дзень — я́сно как бо́жий день

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Ясна (воз.) 11/566—567

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

я́сна,

1. Прысл. да ясны.

2. безас. у знач. вык. Пра добрую бясхмарную пагоду. На небе было ясна. Чарнышэвіч. Хмары яшчэ больш разышліся на небе, вадзяны пыл апаў, стала зусім ясна. Лупсякоў. Едзе восень на рабым кані, Тут дажджы ліюць, а тут і ясна. Астрэйка. // Пра наяўнасць дзе‑н. святла; празрыста, светла. Кусты і трава.. слухалі звонкую музыку крышталёва-чыстага патоку. Тут было ціха, ясна і радасна. Самуйлёнак.

3. безас. у знач. вык. Зразумела, відавочна. Усё было ясна. Усё акрэслена. Усё безумоўна. Ні сумненняў, ні мрояў, ні дзіўных сноў... Кірэенка. // Пра здольнасць лагічна, свядома мысліць, успрымаць што‑н. На душы было светла, у галаве ўсё ясна. Ермаловіч.

4. у знач. пабочн. Несумненна, безумоўна, вядома. І куды ж Андрэй Шэмет можа ісці на Устроні? Ну ясна, у райком. Лобан.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

я́сна прысл. разм., я́сны

1. klar;

я́снае не́ба klárer [héller] Hímmel;

я́снае надво́р’е héiteres [fréundliches] Wétter;

2. перан. (зразумелы, просты) déutlich, klar;

я́сна гавары́ць klar [verständlich] spréchen*;

я́сна разуме́ць gut verstéhen*;

зрабі́цца больш я́сным klárer wérden, an Klárheit gewínnen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ясна-...

Першая састаўная частка складаных слоў са знач. ясны (у 2 знач.), чыстага светлага тону, напр.: ясна-жоўты, ясна-зялёны.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

я́сна-блакі́тны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. я́сна-блакі́тны я́сна-блакі́тная я́сна-блакі́тнае я́сна-блакі́тныя
Р. я́сна-блакі́тнага я́сна-блакі́тнай
я́сна-блакі́тнае		 я́сна-блакі́тнага я́сна-блакі́тных
Д. я́сна-блакі́тнаму я́сна-блакі́тнай я́сна-блакі́тнаму я́сна-блакі́тным
В. я́сна-блакі́тны (неадуш.)
я́сна-блакі́тнага (адуш.)		 я́сна-блакі́тную я́сна-блакі́тнае я́сна-блакі́тныя (неадуш.)
я́сна-блакі́тных (адуш.)
Т. я́сна-блакі́тным я́сна-блакі́тнай
я́сна-блакі́тнаю		 я́сна-блакі́тным я́сна-блакі́тнымі
М. я́сна-блакі́тным я́сна-блакі́тнай я́сна-блакі́тным я́сна-блакі́тных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

я́сна-жо́ўты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. я́сна-жо́ўты я́сна-жо́ўтая я́сна-жо́ўтае я́сна-жо́ўтыя
Р. я́сна-жо́ўтага я́сна-жо́ўтай
я́сна-жо́ўтае		 я́сна-жо́ўтага я́сна-жо́ўтых
Д. я́сна-жо́ўтаму я́сна-жо́ўтай я́сна-жо́ўтаму я́сна-жо́ўтым
В. я́сна-жо́ўты (неадуш.)
я́сна-жо́ўтага (адуш.)		 я́сна-жо́ўтую я́сна-жо́ўтае я́сна-жо́ўтыя (неадуш.)
я́сна-жо́ўтых (адуш.)
Т. я́сна-жо́ўтым я́сна-жо́ўтай
я́сна-жо́ўтаю		 я́сна-жо́ўтым я́сна-жо́ўтымі
М. я́сна-жо́ўтым я́сна-жо́ўтай я́сна-жо́ўтым я́сна-жо́ўтых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

я́сна-зялёны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. я́сна-зялёны я́сна-зялёная я́сна-зялёнае я́сна-зялёныя
Р. я́сна-зялёнага я́сна-зялёнай
я́сна-зялёнае		 я́сна-зялёнага я́сна-зялёных
Д. я́сна-зялёнаму я́сна-зялёнай я́сна-зялёнаму я́сна-зялёным
В. я́сна-зялёны (неадуш.)
я́сна-зялёнага (адуш.)		 я́сна-зялёную я́сна-зялёнае я́сна-зялёныя (неадуш.)
я́сна-зялёных (адуш.)
Т. я́сна-зялёным я́сна-зялёнай
я́сна-зялёнаю		 я́сна-зялёным я́сна-зялёнымі
М. я́сна-зялёным я́сна-зялёнай я́сна-зялёным я́сна-зялёных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)