я́сна прысл. разм., я́сны

1. klar;

я́снае не́ба klrer [hller] Hmmel;

я́снае надво́р’е hiteres [frundliches] Wtter;

2. перан. (зразумелы, просты) dutlich, klar;

я́сна гавары́ць klar [verständlich] sprchen*;

я́сна разуме́ць gut versthen*;

зрабі́цца больш я́сным klrer wrden, an Klrheit gewnnen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)