я́сеннік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
я́сеннік |
я́сеннікі |
| Р. |
я́сенніку |
я́сеннікаў |
| Д. |
я́сенніку |
я́сеннікам |
| В. |
я́сеннік |
я́сеннікі |
| Т. |
я́сеннікам |
я́сеннікамі |
| М. |
я́сенніку |
я́сенніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ясяні́на Зараснік, лес з ясеню Fraxinus exselsior (Стол.). Тое ж я́сень (БРС), ясеніна́, я́сеннік, ясянні́к (Слаўг.).
□ в. Ясень Асіп., в. Ясенка Краснап., в. Ясенаві́ца Ваўк., в. Ясяновіца Слаўг.
Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)