Нацыянальна-вызваленчая вайна кітайскага народа супраць японскіх захопнікаў 1937—45 5/604

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

япо́нскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. япо́нскі япо́нская япо́нскае япо́нскія
Р. япо́нскага япо́нскай
япо́нскае
япо́нскага япо́нскіх
Д. япо́нскаму япо́нскай япо́нскаму япо́нскім
В. япо́нскі (неадуш.)
япо́нскага (адуш.)
япо́нскую япо́нскае япо́нскія (неадуш.)
япо́нскіх (адуш.)
Т. япо́нскім япо́нскай
япо́нскаю
япо́нскім япо́нскімі
М. япо́нскім япо́нскай япо́нскім япо́нскіх

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

харакі́ры, нескл., н.

У японскіх самураяў: самазабойства шляхам успорвання жывата.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

НАЦЫЯНА́ЛЬНА-ВЫЗВАЛЕ́НЧАЯ ВАЙНА́ КІТА́ЙСКАГА НАРО́ДА СУ́ПРАЦЬ ЯПО́НСКІХ ЗАХО́ПНІКАЎ 1937—45.

Пачалася 7.7.1937 у адказ на ўварванне яп. войск з мэтай захопу тэр. Кітая. Вайне папярэднічала акупацыя Японіяй у 1931—36 Маньчжурыі і шэрагу раёнаў Паўн. Кітая. Яп. мілітарысты імкнуліся ператварыць Кітай у залежную ад іх дзяржаву і разлічвалі на хуткую яго капітуляцыю. Аднак Нац. кіт. ўрад на чале з Чан Кайшы адхіліў патрабаванні Японіі, зрабіў стаўку на зацягванне вайны і звярнуўся па дапамогу да інш. дзяржаў. У жн.-вер. 1937 аформіўся саюз паміж гаміньданам і Камуністычнай партыяй Кітая (КПК), узбр. сілы якой былі ператвораны ў 8-ю і Новую 4-ю арміі ў складзе нац. узбр. сіл краіны. Значная перавага ва ўзбраенні і тэхніцы дазволіла яп. арміі захапіць Пекін і Цяньцзінь (ліп. 1937), Шанхай (ліст. 1937), сталіцу Кітая г. Нанкін (снеж. 1937), гарады Гуанчжоў і Ухань (кастр. 1938). Адчувальную дапамогу Кітаю зброяй і ваен. тэхнікай аказаў СССР. Супраць яп. войск змагаліся сав. лётчыкі-добраахвотнікі, у т. л. беларусы А.С.Благавешчанскі, С.І.Грыцавец і інш.; ва ўзбр. сілах Кітая працавала больш за 3500 сав. ваен. спецыялістаў. Не здолеўшы дамагчыся капітуляцыі Кітая, яп. ўрад у ліст. 1938 спыніў наступальныя дзеянні і засяродзіў увагу на «асваенні» захопленых раёнаў. У сак. 1940 з мясц. калабарацыяністаў японцы стварылі ў Нанкіне т.зв. Цэнтр. нац. ўрад Кітая на чале з Ван Цзінвэем. У гэты час у тыле яп. войск актыўныя дзеянні разгарнулі 8-я і Новая 4-я арміі. Яны занялі шэраг вызваленых раёнаў, якія да 1941 ахоплівалі тэр. з насельніцтвам каля 100 млн. чал., правялі шэраг ваен. аперацый супраць яп. войск, у т. л. «бітву ста палкоў». У адказ яп. войскі перайшлі ў наступленне на вызваленыя раёны і скарацілі іх плошчу ўдвая. Пасля нападзення ў снеж. 1941 Японіі на ЗША урад Кітая 9.12.1941 афіцыйна абвясціў вайну Японіі. Ён атрымліваў ваен. дапамогу ад ЗША і Вялікабрытаніі, але арміі Нац. ўрада і КПК вялі сябе пасіўна. Пасля паражэнняў Японіі на Ціхім акіяне, яп. армія, імкнучыся ператварыць Кітай у надзвычайную базу для вядзення працяглай вайны, аднавіла ў сак. 1944 актыўныя наступальныя дзеянні. Да 1945 яна захапіла вял. тэрыторыі ў Паўд. Кітаі і стварыла сухапутны калідор аж да Індакітая. 9.8.1945 паводле рашэнняў Крымскай канферэнцыі 1945 СССР уступіў у вайну з Японіяй. У ходзе Маньчжурскай аперацыі 1945 быў вызвалены Паўн.-Усх. Кітай і ліквідавана Квантунская армія. 9.9.1945 прадстаўнікі Нац. кіт. ўрада і Японіі падпісалі ў Нанкіне акт пра капітуляцыю яп. войск.

Літ.:

Сапожников Б.Г. Китайский фронт во второй мировой войне. М., 1971;

По дорогам Китая, 1937—1945: Воспоминания. М., 1989;

История Китая. М., 1998;

Дембицкий Н.П., Пэн Сюньхоу Великодушие против фанатизма // Воен.-ист. журн. 1998. № 4.

В.​У.​Адзярыха.

Да арт. Нацыянальна-вызваленчая вайна кітайскага народа супраць японскіх захопнікаў 1937—15. Воіны кітайскай арміі ў час бою за г. Чандэ. Лістапад 1943.

т. 11, с. 223

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

белару́ска-япо́нскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. белару́ска-япо́нскі белару́ска-япо́нская белару́ска-япо́нскае белару́ска-япо́нскія
Р. белару́ска-япо́нскага белару́ска-япо́нскай
белару́ска-япо́нскае
белару́ска-япо́нскага белару́ска-япо́нскіх
Д. белару́ска-япо́нскаму белару́ска-япо́нскай белару́ска-япо́нскаму белару́ска-япо́нскім
В. белару́ска-япо́нскі (неадуш.)
белару́ска-япо́нскага (адуш.)
белару́ска-япо́нскую белару́ска-япо́нскае белару́ска-япо́нскія (неадуш.)
белару́ска-япо́нскіх (адуш.)
Т. белару́ска-япо́нскім белару́ска-япо́нскай
белару́ска-япо́нскаю
белару́ска-япо́нскім белару́ска-япо́нскімі
М. белару́ска-япо́нскім белару́ска-япо́нскай белару́ска-япо́нскім белару́ска-япо́нскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

кіта́йска-япо́нскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. кіта́йска-япо́нскі кіта́йска-япо́нская кіта́йска-япо́нскае кіта́йска-япо́нскія
Р. кіта́йска-япо́нскага кіта́йска-япо́нскай
кіта́йска-япо́нскае
кіта́йска-япо́нскага кіта́йска-япо́нскіх
Д. кіта́йска-япо́нскаму кіта́йска-япо́нскай кіта́йска-япо́нскаму кіта́йска-япо́нскім
В. кіта́йска-япо́нскі (неадуш.)
кіта́йска-япо́нскага (адуш.)
кіта́йска-япо́нскую кіта́йска-япо́нскае кіта́йска-япо́нскія (неадуш.)
кіта́йска-япо́нскіх (адуш.)
Т. кіта́йска-япо́нскім кіта́йска-япо́нскай
кіта́йска-япо́нскаю
кіта́йска-япо́нскім кіта́йска-япо́нскімі
М. кіта́йска-япо́нскім кіта́йска-япо́нскай кіта́йска-япо́нскім кіта́йска-япо́нскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ру́ска-япо́нскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ру́ска-япо́нскі ру́ска-япо́нская ру́ска-япо́нскае ру́ска-япо́нскія
Р. ру́ска-япо́нскага ру́ска-япо́нскай
ру́ска-япо́нскае
ру́ска-япо́нскага ру́ска-япо́нскіх
Д. ру́ска-япо́нскаму ру́ска-япо́нскай ру́ска-япо́нскаму ру́ска-япо́нскім
В. ру́ска-япо́нскі (неадуш.)
ру́ска-япо́нскага (адуш.)
ру́ска-япо́нскую ру́ска-япо́нскае ру́ска-япо́нскія (неадуш.)
ру́ска-япо́нскіх (адуш.)
Т. ру́ска-япо́нскім ру́ска-япо́нскай
ру́ска-япо́нскаю
ру́ска-япо́нскім ру́ска-япо́нскімі
М. ру́ска-япо́нскім ру́ска-япо́нскай ру́ска-япо́нскім ру́ска-япо́нскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

саве́цка-япо́нскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. саве́цка-япо́нскі саве́цка-япо́нская саве́цка-япо́нскае саве́цка-япо́нскія
Р. саве́цка-япо́нскага саве́цка-япо́нскай
саве́цка-япо́нскае
саве́цка-япо́нскага саве́цка-япо́нскіх
Д. саве́цка-япо́нскаму саве́цка-япо́нскай саве́цка-япо́нскаму саве́цка-япо́нскім
В. саве́цка-япо́нскі (неадуш.)
саве́цка-япо́нскага (адуш.)
саве́цка-япо́нскую саве́цка-япо́нскае саве́цка-япо́нскія (неадуш.)
саве́цка-япо́нскіх (адуш.)
Т. саве́цка-япо́нскім саве́цка-япо́нскай
саве́цка-япо́нскаю
саве́цка-япо́нскім саве́цка-япо́нскімі
М. саве́цка-япо́нскім саве́цка-япо́нскай саве́цка-япо́нскім саве́цка-япо́нскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

харакі́ры, нескл., н.

Самазабойства шляхам успорвання жывата, прынятае ў японскіх самураяў.

[Япон. hara — жывот і kiru — рэзаць.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

самура́й, -я, мн. -і, -яў, м.

1. Член прывілеяванага ваенна-феадальнага саслоўя ў Японіі.

2. мн. Наогул прадстаўнік японскіх мілітарыстаў (разм.).

|| прым. самура́йскі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)