я́блыневыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне
|
мн. |
| - |
| Н. |
я́блыневыя |
| Р. |
я́блыневых |
| Д. |
я́блыневым |
| В. |
я́блыневыя |
| Т. |
я́блыневымі |
| М. |
я́блыневых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
я́блыневыя сущ., мн., бот. я́блоневые
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
я́блыневы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
я́блыневы |
я́блыневая |
я́блыневае |
я́блыневыя |
| Р. |
я́блыневага |
я́блыневай
я́блыневае |
я́блыневага |
я́блыневых |
| Д. |
я́блыневаму |
я́блыневай |
я́блыневаму |
я́блыневым |
| В. |
я́блыневы (неадуш.)
я́блыневага (адуш.) |
я́блыневую |
я́блыневае |
я́блыневыя (неадуш.)
я́блыневых (адуш.) |
| Т. |
я́блыневым |
я́блыневай
я́блыневаю |
я́блыневым |
я́блыневымі |
| М. |
я́блыневым |
я́блыневай |
я́блыневым |
я́блыневых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
рабі́нава-я́блыневы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
рабі́нава-я́блыневы |
рабі́нава-я́блыневая |
рабі́нава-я́блыневае |
рабі́нава-я́блыневыя |
| Р. |
рабі́нава-я́блыневага |
рабі́нава-я́блыневай
рабі́нава-я́блыневае |
рабі́нава-я́блыневага |
рабі́нава-я́блыневых |
| Д. |
рабі́нава-я́блыневаму |
рабі́нава-я́блыневай |
рабі́нава-я́блыневаму |
рабі́нава-я́блыневым |
| В. |
рабі́нава-я́блыневы (неадуш.)
рабі́нава-я́блыневага (адуш.) |
рабі́нава-я́блыневую |
рабі́нава-я́блыневае |
рабі́нава-я́блыневыя (неадуш.)
рабі́нава-я́блыневых (адуш.) |
| Т. |
рабі́нава-я́блыневым |
рабі́нава-я́блыневай
рабі́нава-я́блыневаю |
рабі́нава-я́блыневым |
рабі́нава-я́блыневымі |
| М. |
рабі́нава-я́блыневым |
рабі́нава-я́блыневай |
рабі́нава-я́блыневым |
рабі́нава-я́блыневых |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
я́блоневые мн., сущ., бот. я́блыневыя, -вых.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
я́блыневы, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да яблыні, уласцівы ёй. Яблыневы ліст. □ Ноч была цёплая, з яблыневым пахам. Ермаловіч. // Які складаецца з яблынь. Яблыневы сад. // Зроблены з драўніны яблыні. Яблыневыя лыжкі.
2. у знач. наз. я́блыневыя, ‑ых. Падсямейства дрэў і кустоў сямейства ружакветных, да якога належаць яблыня, ігруша, айва і інш.
3. Як састаўная частка некаторых назваў шкоднікаў яблынь. Яблыневы кветкаед. Яблыневая пладажэрка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ПРЫАТЛАНТЫ́ЧНАЯ НІЗІ́НА.
У Паўн. Амерыцы, у ЗША. Акаймоўвае Атлантычнае ўзбярэжжа ад Нью-Йорка да паўд. краю п-ва Фларыда. Шыр. ад 30 да 350 км. У аснове П.н. ляжаць палеазойскія крышт. структуры, перакрытыя вапнякамі і пясчанікамі мелу і палеагену. Паверхня плоская, выш. да 100 м. У паўн. ч. ўзбярэжжа расчлянёна глыбокімі залівамі (Дэлавэр, Чэсапікскі), на Пд — берагі лагуннага і маршавага тыпу са шматлікімі пясчанымі косамі, у паўд. краі Фларыды — каралавыя рыфы. Углыб П.н. лагуны змяняюцца азёрамі, балотамі і плоскімі марскімі тэрасамі, перарэзанымі шырокімі поймамі рэк. Уздоўж большай ч. ўзбярэжжа — цячэнне Гальфстрым. Клімат субтрапічны, мусоннага тыпу, на Пд Фларыды — трапічны. Зіма цёплая, дажджлівая, на Пд Фларыды — сухая. Сярэднія т-ры студз. 5—10 °C. Частыя цыклоны прыносяць дажджы і паніжэнне т-ры да 0 °C. Лета гарачае і дажджлівае. Сярэднія т-ры ліп. 22—28 °C. Ападкаў 1000—1400 мм за год. Лясы з хвоі доўгаіглістай, хлыстовай, ладаннай, факельнай. На водападзельных слабаўзгорыстых участках лясы мяшаныя хваёва-дубовыя, з карлікавай пальмай у падлеску; балоты. Вырошчваюць бавоўнік, тытунь, рыс, сорга. Яблыневыя і персікавыя сады. Гал. гарады: Нью-Йорк, Філадэльфія, Балтымар, Вашынгтон.
М.В.Лаўрыновіч.
т. 13, с. 54
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ла́піна, ‑ы, ж.
1. Пляма іншага колеру на чым‑н. Магутныя ногі птушак ашчарэпілі жардзіну. Белыя лапіны на плячах [іх] нагадвалі пагоны. Беразняк. Яблыневыя цені і сонечныя лапіны на зямлі заскакалі і пераблыталіся. Чорны. // Мясціна, якая чым‑н. вылучаецца на агульным фоне. Між лесу пракідаліся лапіны сенажаці. Мурашка. На чарнаце пажарышчаў добра былі відны чыстыя лапіны замеці і языкі сумётаў. Мележ. // Прагаліна. На палях, асабліва на ўзгорках, ад сонца адна за адной з’яўляліся праталіны, з-пад снегу выступалі чорныя лапіны зямлі. Краўчанка. Дарогу злёгку зацерушыла снегам. Там-сям відны асфальтаваныя лапіны. Кавалёў.
2. Разм. Невялікі кавалак зямлі. З гаспадаркі ўсяго і было ў таго чалавека, што лапіна зямлі на ўзгорку. Якімовіч. [Касперскі:] І ўсё [Бондар] засеяў? [Рымша:] Ні лапіны не пакінуў. Гурскі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)