эты́чны, -ая, -ае.

1. гл. этыка.

2. Які адпавядае правілам этыкі (у 2 знач.).

Э. ўчынак.

Этычна (прысл.) паводзіць сябе.

|| наз. эты́чнасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

эты́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. эты́чны эты́чная эты́чнае эты́чныя
Р. эты́чнага эты́чнай
эты́чнае		 эты́чнага эты́чных
Д. эты́чнаму эты́чнай эты́чнаму эты́чным
В. эты́чны (неадуш.)
эты́чнага (адуш.)		 эты́чную эты́чнае эты́чныя (неадуш.)
эты́чных (адуш.)
Т. эты́чным эты́чнай
эты́чнаю		 эты́чным эты́чнымі
М. эты́чным эты́чнай эты́чным эты́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

эты́чны эти́ческий, эти́чный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

эты́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да этыкі, адпавядае яе правілам. Этычнае выхаванне. □ Я. Колас выступае супроць мяшчанства, за новую мараль і этычныя нормы паводзін людзей у калектыве. «Полымя».

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

эты́чны éthisch, síttlich

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

эты́чны

(гр. ethikos)

які адпавядае правілам этыкі, нормам паводзін.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

э́тыка, -і, ДМ -тыцы, ж.

1. Філасофскае вучэнне аб маралі, яе развіцці, прынцыпах, нормах і ролі ў грамадстве.

2. Сукупнасць норм паводзін, мараль якой-н. грамадскай групы.

Навуковая э.

|| прым. эты́чны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

эты́чны

(гр. ethikos)

які адпавядае правілам этыкі, нормам паводзін (напр. э-ае выхаванне).

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

мара́льна-эты́чны мора́льно-эти́ческий

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

філасо́фска-эты́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. філасо́фска-эты́чны філасо́фска-эты́чная філасо́фска-эты́чнае філасо́фска-эты́чныя
Р. філасо́фска-эты́чнага філасо́фска-эты́чнай
філасо́фска-эты́чнае		 філасо́фска-эты́чнага філасо́фска-эты́чных
Д. філасо́фска-эты́чнаму філасо́фска-эты́чнай філасо́фска-эты́чнаму філасо́фска-эты́чным
В. філасо́фска-эты́чны (неадуш.)
філасо́фска-эты́чнага (адуш.)		 філасо́фска-эты́чную філасо́фска-эты́чнае філасо́фска-эты́чныя (неадуш.)
філасо́фска-эты́чных (адуш.)
Т. філасо́фска-эты́чным філасо́фска-эты́чнай
філасо́фска-эты́чнаю		 філасо́фска-эты́чным філасо́фска-эты́чнымі
М. філасо́фска-эты́чным філасо́фска-эты́чнай філасо́фска-эты́чным філасо́фска-эты́чных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)