эстэты́чна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
эстэты́чна эстэты́чней -

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

эстэты́чна-маста́цкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. эстэты́чна-маста́цкі эстэты́чна-маста́цкая эстэты́чна-маста́цкае эстэты́чна-маста́цкія
Р. эстэты́чна-маста́цкага эстэты́чна-маста́цкай
эстэты́чна-маста́цкае
эстэты́чна-маста́цкага эстэты́чна-маста́цкіх
Д. эстэты́чна-маста́цкаму эстэты́чна-маста́цкай эстэты́чна-маста́цкаму эстэты́чна-маста́цкім
В. эстэты́чна-маста́цкі (неадуш.)
эстэты́чна-маста́цкага (адуш.)
эстэты́чна-маста́цкую эстэты́чна-маста́цкае эстэты́чна-маста́цкія (неадуш.)
эстэты́чна-маста́цкіх (адуш.)
Т. эстэты́чна-маста́цкім эстэты́чна-маста́цкай
эстэты́чна-маста́цкаю
эстэты́чна-маста́цкім эстэты́чна-маста́цкімі
М. эстэты́чна-маста́цкім эстэты́чна-маста́цкай эстэты́чна-маста́цкім эстэты́чна-маста́цкіх

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

эстэты́чна-метадалагі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. эстэты́чна-метадалагі́чны эстэты́чна-метадалагі́чная эстэты́чна-метадалагі́чнае эстэты́чна-метадалагі́чныя
Р. эстэты́чна-метадалагі́чнага эстэты́чна-метадалагі́чнай
эстэты́чна-метадалагі́чнае
эстэты́чна-метадалагі́чнага эстэты́чна-метадалагі́чных
Д. эстэты́чна-метадалагі́чнаму эстэты́чна-метадалагі́чнай эстэты́чна-метадалагі́чнаму эстэты́чна-метадалагі́чным
В. эстэты́чна-метадалагі́чны (неадуш.)
эстэты́чна-метадалагі́чнага (адуш.)
эстэты́чна-метадалагі́чную эстэты́чна-метадалагі́чнае эстэты́чна-метадалагі́чныя (неадуш.)
эстэты́чна-метадалагі́чных (адуш.)
Т. эстэты́чна-метадалагі́чным эстэты́чна-метадалагі́чнай
эстэты́чна-метадалагі́чнаю
эстэты́чна-метадалагі́чным эстэты́чна-метадалагі́чнымі
М. эстэты́чна-метадалагі́чным эстэты́чна-метадалагі́чнай эстэты́чна-метадалагі́чным эстэты́чна-метадалагі́чных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

эстэты́чна-псіхалагі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. эстэты́чна-псіхалагі́чны эстэты́чна-псіхалагі́чная эстэты́чна-псіхалагі́чнае эстэты́чна-псіхалагі́чныя
Р. эстэты́чна-псіхалагі́чнага эстэты́чна-псіхалагі́чнай
эстэты́чна-псіхалагі́чнае
эстэты́чна-псіхалагі́чнага эстэты́чна-псіхалагі́чных
Д. эстэты́чна-псіхалагі́чнаму эстэты́чна-псіхалагі́чнай эстэты́чна-псіхалагі́чнаму эстэты́чна-псіхалагі́чным
В. эстэты́чна-псіхалагі́чны (неадуш.)
эстэты́чна-псіхалагі́чнага (адуш.)
эстэты́чна-псіхалагі́чную эстэты́чна-псіхалагі́чнае эстэты́чна-псіхалагі́чныя (неадуш.)
эстэты́чна-псіхалагі́чных (адуш.)
Т. эстэты́чна-псіхалагі́чным эстэты́чна-псіхалагі́чнай
эстэты́чна-псіхалагі́чнаю
эстэты́чна-псіхалагі́чным эстэты́чна-псіхалагі́чнымі
М. эстэты́чна-псіхалагі́чным эстэты́чна-псіхалагі́чнай эстэты́чна-псіхалагі́чным эстэты́чна-псіхалагі́чных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

эстэты́чна-стылісты́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. эстэты́чна-стылісты́чны эстэты́чна-стылісты́чная эстэты́чна-стылісты́чнае эстэты́чна-стылісты́чныя
Р. эстэты́чна-стылісты́чнага эстэты́чна-стылісты́чнай
эстэты́чна-стылісты́чнае
эстэты́чна-стылісты́чнага эстэты́чна-стылісты́чных
Д. эстэты́чна-стылісты́чнаму эстэты́чна-стылісты́чнай эстэты́чна-стылісты́чнаму эстэты́чна-стылісты́чным
В. эстэты́чна-стылісты́чны (неадуш.)
эстэты́чна-стылісты́чнага (адуш.)
эстэты́чна-стылісты́чную эстэты́чна-стылісты́чнае эстэты́чна-стылісты́чныя (неадуш.)
эстэты́чна-стылісты́чных (адуш.)
Т. эстэты́чна-стылісты́чным эстэты́чна-стылісты́чнай
эстэты́чна-стылісты́чнаю
эстэты́чна-стылісты́чным эстэты́чна-стылісты́чнымі
М. эстэты́чна-стылісты́чным эстэты́чна-стылісты́чнай эстэты́чна-стылісты́чным эстэты́чна-стылісты́чных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

эстэты́чна-філасо́фскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. эстэты́чна-філасо́фскі эстэты́чна-філасо́фская эстэты́чна-філасо́фскае эстэты́чна-філасо́фскія
Р. эстэты́чна-філасо́фскага эстэты́чна-філасо́фскай
эстэты́чна-філасо́фскае
эстэты́чна-філасо́фскага эстэты́чна-філасо́фскіх
Д. эстэты́чна-філасо́фскаму эстэты́чна-філасо́фскай эстэты́чна-філасо́фскаму эстэты́чна-філасо́фскім
В. эстэты́чна-філасо́фскі (неадуш.)
эстэты́чна-філасо́фскага (адуш.)
эстэты́чна-філасо́фскую эстэты́чна-філасо́фскае эстэты́чна-філасо́фскія (неадуш.)
эстэты́чна-філасо́фскіх (адуш.)
Т. эстэты́чна-філасо́фскім эстэты́чна-філасо́фскай
эстэты́чна-філасо́фскаю
эстэты́чна-філасо́фскім эстэты́чна-філасо́фскімі
М. эстэты́чна-філасо́фскім эстэты́чна-філасо́фскай эстэты́чна-філасо́фскім эстэты́чна-філасо́фскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

хай-тэ́к, нескл., м.

1. Самыя новыя навукова-тэхнічныя распрацоўкі.

2. Кірунак у архітэктуры і дызайне, які эстэтычна засвойвае інавацыйныя распрацоўкі перадавых галін навукі і тэхнікі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

чалавеказна́ўчы, ‑ая, ‑ае.

Кніжн. Які мае адносіны да чалавеказнаўства, грунтуецца на чалавеказнаўстве. Аўтары лепшых твораў канца 20‑х — пачатку 30‑х гадоў, у тым ліку і Баранавых, умелі ў шматгалоссі рэчаіснасці адшукаць галоўнае, адшукаць чалавеказнаўчы пласт — той, на якім толькі і можа вырастаць сапраўдная, эстэтычна даўгавечная літаратура. Мушынскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

БЛОК-СЕ́КЦЫЯ,

закончаны для блакіроўкі аб’ёмна-планіровачны элемент (частка) збудавання. Найб. пашырана ў жыллёвым, выкарыстоўваецца ў прамысл. і грамадскім буд-ве. Аўтаномна забяспечана ўсімі інж. сістэмамі, выкарыстоўваецца самастойна і ў спалучэнні з інш. элементамі. Бываюць рáдавыя, тарцовыя, вуглавыя, паваротныя. Даюць магчымасць ствараць эстэтычна выразныя арх. формы і горадабуд. кампазіцыі масавай забудовы, дыферэнцыраваць тыпавыя праекты будынкаў. На Беларусі прыкладам выкарыстання блок-секцыйнага метаду з’яўляюцца дамы жылых раёнаў Усход, Зялёны Луг, Серабранка ў Мінску, Форты ў Гродне, Маскоўскі праспект у Віцебску і інш.

Блок-секцыя: 1 — тарцовыя; 2 — паваротныя; 3 — прыклады блакіроўкі блок-секцый буйнапанэльных жылых дамоў.

т. 3, с. 195

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ІНТРЫ́ГА (франц. intrigue ад лац. intrico заблытваю) у літаратуры, складаны вузел падзей, які дапамагае драматызаваць сюжэт твора. Выкарыстоўваецца ў драме і эпасе як сродак непасрэднага і напружанага выяўлення канфлікту. Ствараецца намаганнямі аднаго з бакоў, што сутыкаюцца ў вострай барацьбе, або ўзнікае ў выніку выпадковага збегу абставін. Дае штуршок мэтанакіраваным дзеянням герояў, узмацняе іх ролю ў сюжэце, знешнюю займальнасць твора. Завяршаецца звычайна ў развязцы. Эстэтычна вельмі дзейсная ў творах авантурнага і рамантычнага кірунку («Дзікае паляванне караля Стаха», «Чорны замак Альшанскі» У.​Караткевіча). Выкарыстоўваецца і ў рэаліст. псіхал.-аналіт. рамане («Злачынства і кара», «Браты Карамазавы» Ф.​Дастаеўскага, «Трэцяе пакаленне» К.​Чорнага). У шырокім сэнсе І. — скрытыя, звычайна непрыстойныя, дзеянні для дасягнення сваіх мэт.

А.​М.​Пяткевіч.

т. 7, с. 278

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)