эколага-генетычны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. эколага-генетычны эколага-генетычная эколага-генетычнае эколага-генетычныя
Р. эколага-генетычнага эколага-генетычнай
эколага-генетычнае
эколага-генетычнага эколага-генетычных
Д. эколага-генетычнаму эколага-генетычнай эколага-генетычнаму эколага-генетычным
В. эколага-генетычны
эколага-генетычнага
эколага-генетычную эколага-генетычнае эколага-генетычныя
Т. эколага-генетычным эколага-генетычнай
эколага-генетычнаю
эколага-генетычным эколага-генетычнымі
М. эколага-генетычным эколага-генетычнай эколага-генетычным эколага-генетычных

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

эко́лага-біялагі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. эко́лага-біялагі́чны эко́лага-біялагі́чная эко́лага-біялагі́чнае эко́лага-біялагі́чныя
Р. эко́лага-біялагі́чнага эко́лага-біялагі́чнай
эко́лага-біялагі́чнае
эко́лага-біялагі́чнага эко́лага-біялагі́чных
Д. эко́лага-біялагі́чнаму эко́лага-біялагі́чнай эко́лага-біялагі́чнаму эко́лага-біялагі́чным
В. эко́лага-біялагі́чны (неадуш.)
эко́лага-біялагі́чнага (адуш.)
эко́лага-біялагі́чную эко́лага-біялагі́чнае эко́лага-біялагі́чныя (неадуш.)
эко́лага-біялагі́чных (адуш.)
Т. эко́лага-біялагі́чным эко́лага-біялагі́чнай
эко́лага-біялагі́чнаю
эко́лага-біялагі́чным эко́лага-біялагі́чнымі
М. эко́лага-біялагі́чным эко́лага-біялагі́чнай эко́лага-біялагі́чным эко́лага-біялагі́чных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

эко́лага-геаграфі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. эко́лага-геаграфі́чны эко́лага-геаграфі́чная эко́лага-геаграфі́чнае эко́лага-геаграфі́чныя
Р. эко́лага-геаграфі́чнага эко́лага-геаграфі́чнай
эко́лага-геаграфі́чнае
эко́лага-геаграфі́чнага эко́лага-геаграфі́чных
Д. эко́лага-геаграфі́чнаму эко́лага-геаграфі́чнай эко́лага-геаграфі́чнаму эко́лага-геаграфі́чным
В. эко́лага-геаграфі́чны (неадуш.)
эко́лага-геаграфі́чнага (адуш.)
эко́лага-геаграфі́чную эко́лага-геаграфі́чнае эко́лага-геаграфі́чныя (неадуш.)
эко́лага-геаграфі́чных (адуш.)
Т. эко́лага-геаграфі́чным эко́лага-геаграфі́чнай
эко́лага-геаграфі́чнаю
эко́лага-геаграфі́чным эко́лага-геаграфі́чнымі
М. эко́лага-геаграфі́чным эко́лага-геаграфі́чнай эко́лага-геаграфі́чным эко́лага-геаграфі́чных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

эко́лага-іанасфе́рны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. эко́лага-іанасфе́рны эко́лага-іанасфе́рная эко́лага-іанасфе́рнае эко́лага-іанасфе́рныя
Р. эко́лага-іанасфе́рнага эко́лага-іанасфе́рнай
эко́лага-іанасфе́рнае
эко́лага-іанасфе́рнага эко́лага-іанасфе́рных
Д. эко́лага-іанасфе́рнаму эко́лага-іанасфе́рнай эко́лага-іанасфе́рнаму эко́лага-іанасфе́рным
В. эко́лага-іанасфе́рны (неадуш.)
эко́лага-іанасфе́рнага (адуш.)
эко́лага-іанасфе́рную эко́лага-іанасфе́рнае эко́лага-іанасфе́рныя (неадуш.)
эко́лага-іанасфе́рных (адуш.)
Т. эко́лага-іанасфе́рным эко́лага-іанасфе́рнай
эко́лага-іанасфе́рнаю
эко́лага-іанасфе́рным эко́лага-іанасфе́рнымі
М. эко́лага-іанасфе́рным эко́лага-іанасфе́рнай эко́лага-іанасфе́рным эко́лага-іанасфе́рных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

эко́лага-культу́рны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. эко́лага-культу́рны эко́лага-культу́рная эко́лага-культу́рнае эко́лага-культу́рныя
Р. эко́лага-культу́рнага эко́лага-культу́рнай
эко́лага-культу́рнае
эко́лага-культу́рнага эко́лага-культу́рных
Д. эко́лага-культу́рнаму эко́лага-культу́рнай эко́лага-культу́рнаму эко́лага-культу́рным
В. эко́лага-культу́рны (неадуш.)
эко́лага-культу́рнага (адуш.)
эко́лага-культу́рную эко́лага-культу́рнае эко́лага-культу́рныя (неадуш.)
эко́лага-культу́рных (адуш.)
Т. эко́лага-культу́рным эко́лага-культу́рнай
эко́лага-культу́рнаю
эко́лага-культу́рным эко́лага-культу́рнымі
М. эко́лага-культу́рным эко́лага-культу́рнай эко́лага-культу́рным эко́лага-культу́рных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

эко́лага-эканамі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. эко́лага-эканамі́чны эко́лага-эканамі́чная эко́лага-эканамі́чнае эко́лага-эканамі́чныя
Р. эко́лага-эканамі́чнага эко́лага-эканамі́чнай
эко́лага-эканамі́чнае
эко́лага-эканамі́чнага эко́лага-эканамі́чных
Д. эко́лага-эканамі́чнаму эко́лага-эканамі́чнай эко́лага-эканамі́чнаму эко́лага-эканамі́чным
В. эко́лага-эканамі́чны (неадуш.)
эко́лага-эканамі́чнага (адуш.)
эко́лага-эканамі́чную эко́лага-эканамі́чнае эко́лага-эканамі́чныя (неадуш.)
эко́лага-эканамі́чных (адуш.)
Т. эко́лага-эканамі́чным эко́лага-эканамі́чнай
эко́лага-эканамі́чнаю
эко́лага-эканамі́чным эко́лага-эканамі́чнымі
М. эко́лага-эканамі́чным эко́лага-эканамі́чнай эко́лага-эканамі́чным эко́лага-эканамі́чных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

эко́лаг

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. эко́лаг эко́лагі
Р. эко́лага эко́лагаў
Д. эко́лагу эко́лагам
В. эко́лага эко́лагаў
Т. эко́лагам эко́лагамі
М. эко́лагу эко́лагах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

МАЦЮ́ХІН (Уладзімір Аляксандравіч) (н. 11.6.1931, с. Петрапаўлаўка Мікалаеўскай вобл., Украіна),

бел. вучоны ў галіне фізіялогіі і біяфізікі. Акад. Нац. АН Беларусі (1995), д-р мед. н. (1965), праф. (1977). Акад. АМН СССР (1986, Расійскай АМН 1992). Скончыў 1-ы Ленінградскі мед. ін-т (1953). З 1978 дырэктар Ін-та фізіялогіі Сібірскага аддз. АМН СССР. З 1988 у Бел. НДІ радыяцыйнай медыцыны (да 1993 дырэктар), з 1994 у Ін-це фізіялогіі Нац. АН Беларусі. Навук. працы па экалогіі, біёніцы, біярытмалогіі, радыяцыйнай медыцыне. Сфармуляваў асн. палажэнні канцэпцыі дынамічнай рэгіянальнай геагр. нормы фізіял. паказчыкаў. Распрацаваў фізіялогію і хронаэкалогію геагр. перамяшчэнняў, звязаных са зменай чалавекам прыродна-кліматычных і сац.-вытв. умоў. Даследуе эколага-фізіял. і эколага-радыяцыйныя праблемы пасля аварыі на Чарнобыльскай АЭС, сістэмы жыццезабеспячэння пасля радыяцыйных катастроф.

Тв.:

Биоклиматология человека в условиях муссонов. Л., 1971;

Физиология перемещений человека и вахтовый труд. Новосибирск, 1986 (разам з С.​Г.​Крывашчокавым, Дз.​В.​Дзёміным);

Энергетика мышечной деятельности ныряющих млекопитающих. Новосибирск, 1988 (разам з Т.​В.​Няшумавай, У.​А.​Чарапанавай).

У.А.Мацюхін.

т. 10, с. 232

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ГО́БІ (Хрыстафор Якаўлевіч) (24.4.1847, С.-Пецярбург — 24.12.1919),

рускі батанік; заснавальнік школы батанікаў-крыптагамістаў. Праф. (1885). Скончыў Пецярбугскі ун-т (1871) і выкладаў у ім. Навук. працы па эколага-геагр. і сістэматыка-антагенетычным вывучэнні ніжэйшых арганізмаў (амёбападобных, водарасцей, грыбоў) і пакрытанасенных раслін. Выявіў уздзеянне рэльефу мясцовасці на геагр. пашырэнне раслін, даследаваў флору Белага м. і сумежных з ім раёнаў Паўд. Ледавітага ак. Распрацаваў адну з філагенетычных сістэм расліннага свету (1916).

т. 5, с. 317

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ЛЕСАЗНА́ЎСТВА,

навука пра лес, яго фарміраванне, структуру, экалогію, біялогію, развіццё, сувязь з навакольным асяроддзем; тэарэтычная аснова лесаводства. Уключае лясную тыпалогію. Карыстаецца метадамі глебазнаўства (пры вывучэнні лясных глеб), кліматалогіі (пры вывучэнні фітаклімату ў лесе), фізіялогіі раслін (пры даследаванні фізіял. працэсаў у фітацэнозах), біяхіміі (пры вывучэнні кругавароту рэчываў паміж ляснымі фітацэнозамі і глебай), дэндралогіі, матэм. статыстыкі і інш. навук.

На Беларусі тыпалагічныя даследаванні лясоў праводзілі рас. лесаводы Н.​К.​Генко у Белавежскай пушчы (1902—03) і А.​А.​Крудзенер (1909). Асновы Л. як навукі закладзены ў 1920-я г. ў Горацкім с.-г. ін-це і Бел. ін-це сельскай і лясной гаспадаркі (пасля іх аб’яднання — БСГА), на Мінскай, Жорнаўскай і Цэнтр. лясных доследных станцыях (В.​І.​Пераход, Г.​М.​Высоцкі, С.​П.​Мельнік, Д.​І.​Таўсталес). Вяліся гідралагічныя і тыпалагічныя даследаванні лясоў, вывучэнне сезоннага развіцця дрэвавых і кустовых відаў і інш. У 1930 створаны Бел. НДІ лясной гаспадаркі (з 1993 Ін-т лесу Нац. АН Беларусі) і Бел. лесатэхн. ін-т (з 1993 Бел. тэхнал. ун-т). Даследаванні па Л. праводзяцца таксама ў Ін-це эксперым. батанікі і Цэнтр. бат. садзе Нац. АН Беларусі, у запаведніках.

Распрацаваны тэарэт. асновы класіфікацыі тыпаў лесу, іх эколага-фітацэнатычная характарыстыка, метады вывучэння тыпаў лесу па цэнаэлементах, вызначана фармавая разнастайнасць лесаўтваральных парод, вывучаны пытанні плоданашэння і прыроднага аднаўлення лесу, прапанаваны класіфікацыя дрэў у насаджэннях і спосабы іх біял. ацэнкі. Даследаваны глебавыя працэсы пад лесам, біял. кругаварот азоту і попельных элементаў у сістэме лес — глеба, экалагічнае і фітакліматычнае асяроддзе ў лесе, уплыў кіслотнасці глебы, вільготнасці і светлавога рэжыму на дрэвавыя пароды. Выяўлены ўздзеянне экалагічных фактараў на фізіял. і біяхім. працэсы, заканамернасці ўплыву рэжыму і балансу грунтавых вод і глебавай вільготнасці на прадукцыйнасць лясных фітацэнозаў, эколага-фізіял. працэсы ўзаемадзеяння раслін у фітацэнозах. Вядзецца комплекснае вывучэнне ўзаемасувязі кампанентаў лясных біягеацэнозаў, вызначэнне і мадэліраванне гал. эколага-фітацэнатычных параметраў, экалагічны і радыялагічны маніторынг лясных біягеацэнозаў і інш.

т. 9, с. 213

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)