шпу́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
шпу́льны |
шпу́льная |
шпу́льнае |
шпу́льныя |
| Р. |
шпу́льнага |
шпу́льнай
шпу́льнае |
шпу́льнага |
шпу́льных |
| Д. |
шпу́льнаму |
шпу́льнай |
шпу́льнаму |
шпу́льным |
| В. |
шпу́льны (неадуш.)
шпу́льнага (адуш.) |
шпу́льную |
шпу́льнае |
шпу́льныя (неадуш.)
шпу́льных (адуш.) |
| Т. |
шпу́льным |
шпу́льнай
шпу́льнаю |
шпу́льным |
шпу́льнымі |
| М. |
шпу́льным |
шпу́льнай |
шпу́льным |
шпу́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
МАГНІТАФО́Н (ад магніт + ...фон),
апарат для магн. гуказапісу на магнітную стужку ці інш. носьбіт і наступнага ўзнаўлення гуку. Бывае адна- і шматдарожкавы, мона- і стэрэафанічны. Існуюць таксама спалучэнні М. з інш. апаратамі (напр. магнітола).
Адрозніваюць прафесійны (напр., для сінхроннага гуказапісу пры кіназдымцы), студыйны для высакаякаснага гуказапісу, паўпрафесійны (напр., для запісу дыспетчарскіх перагавораў), бытавы для аматарскага гуказапісу і спецыяльны (напр., геамагнітафон, дыктафон); стацыянарны і партатыўны; шпульны і касетны і інш. Мае блок сілкавання, стужкапрацяжны механізм, узмацняльнікі запісу і ўзнаўлення сігналаў, магн. галоўкі, з дапамогай якіх гэтыя сігналы перадаюцца на гуканосьбіт і наадварот, і акустычную сістэму. М. без узмацняльніка магутнасці і акустычнай сістэмы наз. магнітафоннай прыстаўкай і прызначаецца для спалучэння з інш. апаратамі. Гл. таксама Відэамагнітафон.
т. 9, с. 479
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)