шматлі́кі, -ая, -ае.

1. Які складаецца з вялікай колькасці каго-, чаго-н.

Ш. атрад.

2. Які праводзіцца, маецца, прысутнічае і пад. ў вялікай колькасці.

Праводзіць шматлікія гутаркі з насельніцтвам.

|| наз. шматлі́касць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

шматлі́кі

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. шматлі́кі шматлі́кая шматлі́кае шматлі́кія
Р. шматлі́кага шматлі́кай
шматлі́кае
шматлі́кага шматлі́кіх
Д. шматлі́каму шматлі́кай шматлі́каму шматлі́кім
В. шматлі́кі (неадуш.)
шматлі́кага (адуш.)
шматлі́кую шматлі́кае шматлі́кія (неадуш.)
шматлі́кіх (адуш.)
Т. шматлі́кім шматлі́кай
шматлі́каю
шматлі́кім шматлі́кімі
М. шматлі́кім шматлі́кай шматлі́кім шматлі́кіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

шматлі́кі многочи́сленный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

шматлі́кі, ‑ая, ‑ае.

1. Які складаецца з вялікай колькасці каго‑, чаго‑н. У кожным сяле ёсць два-тры шматлікія, галінастыя роды, якія карыстаюцца ў людзей агульнай павагай. Ракітны. За перагародкай размяшчалася шматлікая сям’я дзядзькі Каленіка. Даніленка.

2. Які праводзіцца, маецца, прысутнічае і пад. у вялікай колькасці. Праводзіць шматлікія гутаркі з насельніцтвам. Прымаць шматлікіх наведвальнікаў. Адказваць на шматлікія пытанні. □ А на піяніна — вялікі букет кветак і шматлікія фатаграфіі славутых акцёраў, пераважна салістаў оперы. Шамякін. З пакояў даносіўся гоман шматлікіх галасоў. Мядзёлка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шматлі́кі zhlreich; (zhlenmäßig) stark; velköpfig (пра сход, натоўп)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

многочи́сленный шматлі́кі.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

немалочи́сленный немалалі́кі; (даво́лі) шматлі́кі; немалако́лькасны; (немалый) немалы́.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

liczny

шматлікі

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

plural2 [ˈplʊərəl] adj.

1. ling. мно́жны

2. шматлі́кі

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

zhlreich a шматлі́кі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)