чыжо́ў

прыметнік, прыналежны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. чыжо́ў чыжо́ва чыжо́ва чыжо́вы
Р. чыжо́вага чыжо́вай
чыжо́вае
чыжо́вага чыжо́вых
Д. чыжо́ваму чыжо́вай чыжо́ваму чыжо́вым
В. чыжо́ў
чыжо́вага
чыжо́ву чыжо́ва чыжо́вы
Т. чыжо́вым чыжо́вай
чыжо́ваю
чыжо́вым чыжо́вымі
М. чыжо́вым чыжо́вай чыжо́вым чыжо́вых

Крыніцы: tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

чыжо́ў

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. чыжо́ў чыжо́ва чыжо́ва чыжо́вы
Р. чыжо́вага чыжо́вай
чыжо́вае
чыжо́вага чыжо́вых
Д. чыжо́ваму чыжо́вай чыжо́ваму чыжо́вым
В. чыжо́ў
чыжо́вага
чыжо́ву чыжо́ва чыжо́вы
Т. чыжо́вым чыжо́вай
чыжо́ваю
чыжо́вым чыжо́вымі
М. чыжо́вым чыжо́вай чыжо́вым чыжо́вых

Крыніцы: tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

чыж, -а́, мн. -ы́, -о́ў, м.

Невялікая лясная пеўчая птушка сямейства ўюрковых.

|| прым. чыжо́ў, -жо́ва і чыжо́вы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Чыжоў М. (скульптар) 7/191

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Чыжоў В. П. 11/240

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Чыжоў М. А. 8/144

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Чыжоў У. С. 4/541; 8/413, 609

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

чы́ж

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. чы́ж чыжы́
Р. чыжа́ чыжо́ў
Д. чыжу́ чыжа́м
В. чыжа́ чыжо́ў
Т. чыжо́м чыжа́мі
М. чыжы́ чыжа́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Чыжы́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Чыжы́
Р. Чыжо́ў
Д. Чыжа́м
В. Чыжы́
Т. Чыжа́мі
М. Чыжа́х

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

КАМЕ́НСКІ (Анатоль Сяргеевіч) (16.10.1912, г. Растоў-на-Доне, Расія — 31.1.1990),

рускі і бел. акцёр. Засл. арт. Беларусі (1963). Скончыў Растоўскае тэатр. вучылішча (1937). З 1937 працаваў у т-рах Растова-на-Доне, у 1958—81 у Гомельскім абл. драм. т-ры. Выканаўца характарных і камед. роляў. Творчасць вызначалася рэалістычнасцю і імправізацыйнасцю выканання, выразнасцю знешняга малюнка ролі. Сярод лепшых работ: дзед Цярэшка («Рудабельская рэспубліка» паводле С.Грахоўскага), Аўталік («Зімовая казка» У.Шэкспіра), Рабінзон, Барабашаў, Мурзавецкі («Беспасажніца», «Праўда добра, а шчасце лепш», «Ваўкі і авечкі» А.А́строўскага), Пярчыхін («Мяшчане» М.Горкага), Земляніка («Рэвізор» М.Гогаля), Ібрагім-аглы («Угрум-рака» паводле В.Шышкова), Філька-анархіст («Інтэрвенцыя» Л.Славіна), Курачкін («Вяселле з пасагам» М.Дзьяканава), Чыжоў («Раскінулася мора шырока» У.Вішнеўскага).

т. 7, с. 517

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)