чува́шскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. чува́шскі чува́шская чува́шскае чува́шскія
Р. чува́шскага чува́шскай
чува́шскае		 чува́шскага чува́шскіх
Д. чува́шскаму чува́шскай чува́шскаму чува́шскім
В. чува́шскі (неадуш.)
чува́шскага (адуш.)		 чува́шскую чува́шскае чува́шскія (неадуш.)
чува́шскіх (адуш.)
Т. чува́шскім чува́шскай
чува́шскаю		 чува́шскім чува́шскімі
М. чува́шскім чува́шскай чува́шскім чува́шскіх

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

чува́шскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да чувашоў, які належыць, уласцівы ім. Чувашская мова.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

чувашы́, -о́ў, адз. чува́ш, -а́, м.

Народ, які складае асноўнае насельніцтва Чувашскай Рэспублікі, што ўваходзіць у склад Расійскай Федэрацыі.

|| ж. чува́шка, -і, ДМ -шцы, мн. -і, -шак.

|| прым. чува́шскі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Чувашскі універсітэт 11/231, 232, 257

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Чувашскі драматычны тэатр імя К. В. Іванова (Чэбаксары) 11/231

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

чува́шский чува́шскі.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

czuwaski

чувашскі

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

СЕ́СПЕЛЬ (Мішы) (сапр. Кузьмін Міхаіл Кузьміч; 16.11.1899, в. Сеспель Канашскага р-на, Чувашыя — 15.6.1922),

чувашскі паэт; адзін з заснавальнікаў чув. сав. л-ры. Друкаваўся з 1917. У вершах апяваў радасць стваральнай працы і чалавека працы. Увёў у чув. паэзію сілаба-танічны верш. На бел. мову яго асобныя вершы перакладалі Е.​Лось, Ю.​Свірка.

Тв.:

Бел. пер. — у кн.: Песні волжскага краю: Старонкі чуваш. паэзіі. Мн., 1988;

Рус. пер. — Стальная вера. М., 1957.

т. 14, с. 354

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ІВАНО́Ў (Канстанцін Васілевіч) (27.5.1890, в. Слакбаш Уфімскага р-на, Башкортастан — 26.3.1915),

чувашскі паэт, пачынальнік нац. л-ры. Найб. значны твор — ліра-эпічная паэма «Нарспі» (1908) пра трагічны лёс чув. жанчыны. Выступаў у жанры вершаванай казкі, балады («Удава»), сказа, трагедыі («Раб д’ябла»), Вядомы як педагог, фалькларыст, мастак, скульптар, перакладчык. Браў удзел у складанні першых буквароў і дапаможнікаў для нац. школы. Перакладаў на чув. мову творы М.​Лермантава, А.​Кальцова, М.​Някрасава.

Літ.:

Зотов И.А. Живое наследие К.​Иванова Чебоксары. 1983.

т. 7, с. 152

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Вараб’ёў А. (чувашскі паэт) 11/231

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)