Чараны́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Чараны́
Р. Чарано́ў
Д. Чарана́м
В. Чараны́
Т. Чарана́мі
М. Чарана́х

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

чарано́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. чарано́ чараны́
Р. чарана́ чарано́ў
Д. чарану́ чарана́м
В. чарано́ чараны́
Т. чарано́м чарана́мі
М. чаране́ чарана́х

Крыніцы: piskunou2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

чаро́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. чаро́н чараны́
Р. чарана́ чарано́ў
Д. чарану́ чарана́м
В. чаро́н чараны́
Т. чарано́м чарана́мі
М. чаране́ чарана́х

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)