цыстэі́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
цыстэі́н |
цыстэі́ны |
| Р. |
цыстэі́ну |
цыстэі́наў |
| Д. |
цыстэі́ну |
цыстэі́нам |
| В. |
цыстэі́н |
цыстэі́ны |
| Т. |
цыстэі́нам |
цыстэі́намі |
| М. |
цыстэі́не |
цыстэі́нах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Цыстэін 2/345; 3/521; 11/134
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
цыстэі́н
(ад гр. kystis = пузыр)
серазмяшчальная амінакіслата, якая ўваходзіць у склад большасці бялкоў і выконвае важную ролю ў рэгуляцыі абмену рэчываў у арганізме.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)