Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
хме́левы хмелево́й
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
хме́левы, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да хмелю (у 1, 2 знач.), уласцівы хмелю. Хмелевы пах.// Прыгатаваны з хмелю, з хмелем. Хмелевыя дрожджы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
хмель, хме́лю, м.
1. Павойная расліна сямейства тутавых з доўгім тонкім сцяблом, насенне якой выкарыстоўваецца ў піваварэнні.
2. Стан ап’янення, выкліканы алкагольнымі напоямі.
Яго х. не бярэ.
|| прым.хме́левы, -ая, -ае (да 1 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
хмелево́йхме́левы.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
танкапра́д, ‑а, М ‑дзе, м.
Род матыля. Хмелевы тапкапрад.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
chmielowy
хмелевы
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
МАЦЯРДУ́ШКА (Origanum),
род кветкавых раслін сям. губакветных. Каля 20 відаў. Пашыраны ў Еўразіі. На Беларусі М. звычайная (O. vulgare, нар. назвы душанка, пчалалюб, бабіна душыца). Трапляецца на сухіх лугах, палянах, у светлых лясах.
Шматгадовыя травы выш. да 80 см. Сцёблы прамастойныя, густаваласістыя. Лісце чаранковае, супраціўнае, яйцападобнае. Кветкі дробныя, ружаватыя ці ружавата-пурпуровыя ў шчыткападобна-мяцёлчатых суквеццях. Плод — 4-арэшак. М. звычайная мае эфірны алей, дубільныя рэчывы, аскарбінавую к-ту. Зялёныя парасткі і кветкі ўжываюцца ў ежу, пры засолцы і кансерваванні, выкарыстоўваюцца ў лікёра-гарэлачнай прам-сці, эфірны алей («хмелевы») — для араматызацыі мыла, памады, пасты. Эфіраалейная, лек., меданосная, тэхн. (фарбавальнік) расліна.