хларава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. хларава́ны хларава́ная хларава́нае хларава́ныя
Р. хларава́нага хларава́най
хларава́нае		 хларава́нага хларава́ных
Д. хларава́наму хларава́най хларава́наму хларава́ным
В. хларава́ны (неадуш.)
хларава́нага (адуш.)		 хларава́ную хларава́нае хларава́ныя (неадуш.)
хларава́ных (адуш.)
Т. хларава́ным хларава́най
хларава́наю		 хларава́ным хларава́нымі
М. хларава́ным хларава́най хларава́ным хларава́ных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

хларава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. хларава́ны хларава́ная хларава́нае хларава́ныя
Р. хларава́нага хларава́най
хларава́нае		 хларава́нага хларава́ных
Д. хларава́наму хларава́най хларава́наму хларава́ным
В. хларава́ны (неадуш.)
хларава́нага (адуш.)		 хларава́ную хларава́нае хларава́ныя (неадуш.)
хларава́ных (адуш.)
Т. хларава́ным хларава́най
хларава́наю		 хларава́ным хларава́нымі
М. хларава́ным хларава́най хларава́ным хларава́ных

Кароткая форма: хларава́на.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

хларава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. хларава́ны хларава́ная хларава́нае хларава́ныя
Р. хларава́нага хларава́най
хларава́нае		 хларава́нага хларава́ных
Д. хларава́наму хларава́най хларава́наму хларава́ным
В. хларава́ны (неадуш.)
хларава́нага (адуш.)		 хларава́ную хларава́нае хларава́ныя (неадуш.)
хларава́ных (адуш.)
Т. хларава́ным хларава́най
хларава́наю		 хларава́ным хларава́нымі
М. хларава́ным хларава́най хларава́ным хларава́ных

Кароткая форма: хларава́на.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

хларава́ны прич., прил. хлори́рованный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

хларава́ны, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад хлараваць.

2. у знач. прым. Апрацаваны хлорам, насычаны хлорам. Хлараваная вада.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ПОЛІВІНІЛХЛАРЫ́Д ХЛАРАВА́НЫ, перхлорвінілавая смала,

тэрмапластычны прадукт хларавання полівінілхларыду. Хлараванне паляпшае растваральнасць і павышае цеплаўстойлівасць зыходнага полівінілхларыду (ПВХ).

Адрозніваюць П.х. растваральны (атрымліваюць хлараваннем ПВХ у растворы, мае 62—64% хлору і добра раствараецца ў ацэтоне, хлараформе, ксілоле і інш.) і П.х. цеплаўстойлівы (атрымліваюць хлараваннем воднай суспензіі ПВХ, мае 64—70% хлору; нерастваральны). Выкарыстоўваюць П.х. растваральны як плёнкаўтваральнае рэчыва ў вытв-сці перхлорвінілавых лакаў і эмалей, абутковага клею, для вырабу валокнаў (гл. Полівінілхларыдныя валокны); П.х. цеплаўстойлівы для вытв-сці труб (для гарачай вады) і машынабуд. дэталяў.

т. 12, с. 473

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

хлори́рованный прич., прил. хларава́ны;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПЕРХЛОРВІНІ́ЛАВАЯ СМАЛА́,

тое, што полівінілхларыд хлараваны.

т. 12, с. 305

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

CFC [ˌsi:efˈsi:] n. (скар. ад chlorofluorocarbon) chem. хларава́ны фторвугляро́д

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)