хелатныя злучэнні

т. 17, с. 9

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

хела́тны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. хела́тны хела́тная хела́тнае хела́тныя
Р. хела́тнага хела́тнай
хела́тнае
хела́тнага хела́тных
Д. хела́тнаму хела́тнай хела́тнаму хела́тным
В. хела́тны (неадуш.)
хела́тнага (адуш.)
хела́тную хела́тнае хела́тныя (неадуш.)
хела́тных (адуш.)
Т. хела́тным хела́тнай
хела́тнаю
хела́тным хела́тнымі
М. хела́тным хела́тнай хела́тным хела́тных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ЛІГА́НДЫ (ад лац. ligo звязваю),

малекулы ці іоны, непасрэдна злучаныя з цэнтр. атамам у комплексных злучэннях.

Звычайна Л. з’яўляюцца аніёны (напр., гідраксіл ОН​, астачы азотнай NO3, салянай Cl, сінільнай CN​ кіслот) ці нейтральныя малекулы, якія маюць атамы кіслароду, азоту, фосфару, крэмнію, мыш’яку або кратныя сувязі (напр., неарган. малекулы — аксід вугляроду CO у карбанілах металаў, аміяк NH3; арган. злучэнні — аміны, спірты, алефіны). У каардынацыйнай сферы комплексаўтваральніка Л. можа займаць адно (т.зв. монадэнтатныя Л.) ці некалькі месцаў (полідэнтатныя Л., якія злучаны з цэнтр. атамам праз некалькі атамаў Л.). Комплексы з полідэнтатнымі Л. наз. хелатнымі (гл. Хелатныя злучэнні).

т. 9, с. 247

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)