Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
фіналі́стм., спорт. финали́ст
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
фіналі́ст, ‑а, М ‑сце, м.
Удзельнік фіналу (у 3 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
фіналі́стм. Finalíst m -en, -en
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
финали́стспорт.фіналі́ст, -та м.;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
finalist[ˈfaɪnəlɪst]n.фіналі́ст; фіналі́стка
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
фіналі́стка, ‑і, ДМ ‑тцы; Рмн. ‑так; ж.
Жан.дафіналіст.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
finalista
м.фіналіст;
finalista zawodów lekkoatletycznych — фіналіст спаборніцтваў па лёгкай атлетыцы
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
МАЛАФЕ́ЕЎ (Эдуард Васілевіч) (н. 2.6.1942, г. Краснаярск, Расія),
бел. і рас. спартсмен і трэнер па футболу. Майстар спорту СССРміжнар. класа (1966), засл. майстар спорту СССР (1967). Засл. трэнер СССР (1989), засл. трэнер Беларусі (1979). Скончыў Бел.ін-тфіз. культуры (1972), Вышэйшую школу трэнераў (1977, Масква). У 1963—72 у мінскім «Дынама». У складзе зборнай каманды СССР (з 1963) бронз. прызёр чэмпіянату свету (1966, Лондан), сярэбраны прызёр чэмпіянату Еўропы (1964, Мадрыд). У складзе каманды «Дынама» (Мінск) бронз. прызёр чэмпіянату СССР (1963), фіналіст Кубка СССР (1965). З 1972 на трэнерскай рабоце. Пад яго кіраўніцтвам каманда мінскага «Дынама» — чэмпіён СССР (1982), бронз. прызёр чэмпіянату СССР (1983). З 1983 ст. трэнер алімп. зборнай каманды СССР па футболе, з 1991 трэнер у рас. футбольных клубах.