філіро́ўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. філіро́ўка
Р. філіро́ўкі
Д. філіро́ўцы
В. філіро́ўку
Т. філіро́ўкай
філіро́ўкаю
М. філіро́ўцы

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

філіро́ўка ж. филиро́вка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

філіро́ўка, ‑і, ДМ ‑роўцы, ж.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. філіраваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

філіроўка гуку

т. 16, с. 397

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)