флама́ндскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. флама́ндскі флама́ндская флама́ндскае флама́ндскія
Р. флама́ндскага флама́ндскай
флама́ндскае		 флама́ндскага флама́ндскіх
Д. флама́ндскаму флама́ндскай флама́ндскаму флама́ндскім
В. флама́ндскі (неадуш.)
флама́ндскага (адуш.)		 флама́ндскую флама́ндскае флама́ндскія (неадуш.)
флама́ндскіх (адуш.)
Т. флама́ндскім флама́ндскай
флама́ндскаю		 флама́ндскім флама́ндскімі
М. флама́ндскім флама́ндскай флама́ндскім флама́ндскіх

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

флама́ндскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да Фламандыі, фламандцаў, які належыць, уласцівы ім. Фламандская мова. Фламандскае мастацтва.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

флама́ндскі flämisch;

флама́ндская мо́ва die flämische Spráche, das Flämische (sub)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

фра́нка-флама́ндскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. фра́нка-флама́ндскі фра́нка-флама́ндская фра́нка-флама́ндскае фра́нка-флама́ндскія
Р. фра́нка-флама́ндскага фра́нка-флама́ндскай
фра́нка-флама́ндскае		 фра́нка-флама́ндскага фра́нка-флама́ндскіх
Д. фра́нка-флама́ндскаму фра́нка-флама́ндскай фра́нка-флама́ндскаму фра́нка-флама́ндскім
В. фра́нка-флама́ндскі (неадуш.)
фра́нка-флама́ндскага (адуш.)		 фра́нка-флама́ндскую фра́нка-флама́ндскае фра́нка-флама́ндскія (неадуш.)
фра́нка-флама́ндскіх (адуш.)
Т. фра́нка-флама́ндскім фра́нка-флама́ндскай
фра́нка-флама́ндскаю		 фра́нка-флама́ндскім фра́нка-флама́ндскімі
М. фра́нка-флама́ндскім фра́нка-флама́ндскай фра́нка-флама́ндскім фра́нка-флама́ндскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Flemish​2 [ˈflemɪʃ] adj. флама́ндскі;

Flemish painting флама́ндскі жы́вапіс

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

флама́ндский флама́ндскі;флама́ндский язы́к флама́ндская мо́ва.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

flämisch a флама́ндскі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

МЕРКА́ТАР [Mercator, лацінізаванае прозвішча Крэмера (van Kremer)] Герард (5.3.1512—2.12.1594), фламандскі картограф. Па заканчэнні ун-та ў Лувене займаўся вырабам дакладных аптычных прылад і выданнем картаў. У 1552 эмігрыраваў у Дуйсбург (Германія). Прапанаваў новыя прынцыпы пабудовы картаў, у т. л. некалькі картаграфічных праекцый, з якіх найб. вядома цыліндрычная роўнавугольная праекцыя карты свету (1569). Яе выкарыстоўваюць пры складанні картаў, дзе патрэбна дакладнае адлюстраванне вуглоў. Даследаваў зямны магнетызм і вылічыў каардынаты магнітнага полюса. Асн. праца — зборнік карт еўрап. краін, названых «Атласам» (1595).

Г.Меркатар.

т. 10, с. 294

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

АРТЭ́ЛІЙ (Ortelius, Oertel) Абрахам (4.4.1527, Антверпен — 28.6.1598), фламандскі картограф і выдавец, адзін з заснавальнікаў картаграфічнай навукі. Каля 1547 заснаваў уласную фірму. Выдаў зб. «Агляд шара зямнога» («Theatrum orbis terrarum». Антверпен, 1570), які фактычна стаў першым геагр. атласам, змяшчаў 53 карты асобных краін з дэталёвымі апісаннямі (у т. л. бел. зямель), бібліягр. даведкі на 87 картографаў. «Агляд...» неаднаразова дапаўняўся і перавыдаваўся ў 17 — пач. 18 ст. У 1592 адкрыў у сваім антверпенскім доме музей, да канца жыцця займаўся гісторыка-геагр. даследаваннямі.

Л.​Р.​Казлоў.

т. 1, с. 513

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

БЕНУА́ ((Benoît) Петэр Леанард Леапольд) (17.8.1834, Харэлбеке, прав. Зах. Фландрыя, Бельгія — 8.3.1901),

бельгійскі кампазітар, гісторык музыкі, муз. дзеяч. Чл. Каралеўскай акадэміі Бельгіі (з 1882). Скончыў Брусельскую кансерваторыю (1855, клас Ф.Ж.Фетыса). Адзін з найб. яркіх прадстаўнікоў фламандскага кірунку ў бельг. музыцы, апіраўся на фламандскі фальклор і традыцыі ням. муз. культуры. Арганізатар (1867) і дырэктар (да 1901) Фламандскай муз. школы ў Антверпене (з 1898 Каралеўская фламандская кансерваторыя); правёў рэформу муз. адукацыі. Сярод твораў: Рэквіем (1863), араторыі «Люцыфер» (1866), «Шэльда» (1868), кантаты «Забіванне Авеля» (1856), «Рубенс» (1877). Аўтар кніг і артыкулаў па гісторыі бельг. музыкі.

Л.​А.​Сівалобчык.

т. 3, с. 102

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)