уяўля́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. уяўля́ю уяўля́ем
2-я ас. уяўля́еш уяўля́еце
3-я ас. уяўля́е уяўля́юць
Прошлы час
м. уяўля́ў уяўля́лі
ж. уяўля́ла
н. уяўля́ла
Загадны лад
2-я ас. уяўля́й уяўля́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час уяўля́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

уяўля́ць несов. вообража́ть, представля́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

уяўля́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе.

Незак. да уявіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

уяўля́ць гл. уявіць

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

уяві́ць, уяўлю́, уя́віш, уя́віць; уя́ўлены; зак., каго-што.

1. У думках скласці вобраз каго-, чаго-н.

У. рысы дарагога чалавека.

2. Палічыць, дапусціць.

Я не магу ў., што ў нас магло адбыцца такое.

3. заг., у знач. пабочн. сл. уяві, уяві сабе. Ужыв. для падкрэслівання чаго-н. дзіўнага, цікавага.

|| незак. уяўля́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е (у 3 знач. — толькі ў форме 2 ас. адз. л.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

мро́іць, мро́ю, мро́іш, мро́іць; незак., пра каго-што, аб кім-чым і без дап.

Уяўляць у думках, марыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

рамантызава́ць, -зу́ю, -зу́еш, -зу́е; зак. і незак., каго-што.

Уявіць (уяўляць), паказаць (паказваць) каго-, што-н. у рамантычным ідэалізаваным выглядзе.

|| наз. рамантыза́цыя, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

уяўля́цца, ‑яецца; незак.

1. Незак. да уявіцца.

2. Зал. да уяўляць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

суб’ектыві́раваць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак. і незак.

Уявіць (уяўляць) з пункту гледжання суб’ектывізму.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вообража́ть несов.

1. уяўля́ць;

2. (предполагать, думать) ду́маць, уяўля́ць;

◊

вообража́ть о себе́ быць (ве́льмі) высо́кай ду́мкі пра сябе́, задава́цца;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)