ую́чны, -ая, -ае.

Які служыць, прызначаны для перавозкі ўюкоў.

Уючная жывёла.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ую́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ую́чны ую́чная ую́чнае ую́чныя
Р. ую́чнага ую́чнай
ую́чнае		 ую́чнага ую́чных
Д. ую́чнаму ую́чнай ую́чнаму ую́чным
В. ую́чны (неадуш.)
ую́чнага (адуш.)		 ую́чную ую́чнае ую́чныя (неадуш.)
ую́чных (адуш.)
Т. ую́чным ую́чнай
ую́чнаю		 ую́чным ую́чнымі
М. ую́чным ую́чнай ую́чным ую́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ую́чны вью́чный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ую́чны, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае адносіны да ўюка. Уючныя рамяні. Уючнае сядло.

2. Які служыць, прызначаны для перавозкі ўюкоў. Уючная жывёла.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ую́чны Last, Pack;

ую́чная жывёла Lásttier n -(e)s, -e;

ую́чны конь Páckpferd n -es, -e;

ую́чнае сядло́ Pácksattel m -s, -sättel

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

вью́чный ую́чны;

вью́чное живо́тное ую́чная жывёліна.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

packhorse

[ˈpækhɔrs]

n.

ую́чны конь

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Páckesel m -s, - ую́чны асёл

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

juczny

juczn|y

уючны;

zwierzę ~e — уючныя жывёлы

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

МУЛ (ад лац. mulus),

гібрыд каня (кабылы) і асла (самца); свойская жывёла. Вядомы з 3-га тыс. да н.э. Гадуюць пераважна ў Азіі, Афрыцы, Амерыцы і Паўд. Еўропе. Ад кабылы наследуе велічыню цела, шырокія і глыбокія грудзі, масць, хвост, здольнасць да хуткага руху; ад асла — вял. грубую галаву, доўгія вушы, кароткія шыю і грыву, звіслы крыж, трываласць і працаздольнасць. Больш здольныя да акліматызацыі, даўгавечныя (жывуць да 40—50 гадоў), менш успрымальныя да хвароб, непатрабавальныя да корму і догляду. Звычайна бясплодныя. Адрозніваюць тыпы М.: уючны (выш. ў карку 110—140 см, маса 300—400 кг) і запражны (140—170 см, 400—700 кг). Гл. таксама Лашак.

Л.Л.Галубкова.

Мул.

т. 11, с. 21

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)