уче́бный

1. (связанный с учением) навуча́льны, вучэ́бны;

уче́бный год навуча́льны (вучэ́бны) год;

уче́бное посо́бие навуча́льны (вучэ́бны) дапамо́жнік;

уче́бное заведе́ние навуча́льная ўстано́ва;

уче́бный план навуча́льны (вучэ́бны) план;

уче́бная часть навуча́льная (вучэ́бная) ча́стка;

уче́бный проце́сс навуча́льны (вучэ́бны) працэ́с;

уче́бные помеще́ния навуча́льныя (вучэ́бныя) памяшка́нні;

2. (тренировочный) вучэ́бны;

уче́бный батальо́н вучэ́бны батальён;

уче́бный самолёт вучэ́бны самалёт;

уче́бная стрельба́ вучэ́бная стральба́.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вое́нно-уче́бный вае́нна-вучэ́бны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вае́нна-вучэ́бны вое́нно-уче́бный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вучэ́бны

1. (тренировочный) уче́бный;

в. батальён — уче́бный батальо́н;

~ная стральба́ — уче́бная стрельба́;

2. (связанный с организацией процесса обучения) уче́бный;

~ныя пла́ны — уче́бные пла́ны

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Вучэ́бны (КТС). Запазычана з рус. учебный (Крукоўскі, Уплыў, 59).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

одноле́тний аднагадо́вы;

одноле́тний уче́бный курс аднагадо́вы навуча́льны курс;

одноле́тние расте́ния аднагадо́выя раслі́ны;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

навуча́льны

1. (связанный с учением) уче́бный;

н. год — уче́бный год;

~ная ўстано́ва — уче́бное заведе́ние;

н. дапамо́жнік — уче́бное посо́бие;

2. (содержащий назидание, поучение) назида́тельный, поучи́тельный, настави́тельный; нравоучи́тельный;

н. вы́падак — назида́тельный (поучи́тельный) слу́чай

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Вучо́ба (БРС, КТС), рус. учёба. Утворана пры дапамозе суф. ‑ьba ад дзеяслова *učiti, гл. вучыць; параўн. укр. учба, чэш. učba, рус. учебный ’які мае адносіны да вучобы’, чэш. učebný ’тс’; бел. слова ізаляванае і, відаць, з’яўляецца новым запазычаннем з рус.; параўн. Юргелевіч, Курс, 133.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

ЛЕНЦ ((Lenz) Зігфрыд) (н. 17.3.1926, г. Элк, Польшча),

нямецкі пісьменнік. Дэбютаваў раманам «Ястрабы ў небе» (1951). Вядомасць прынёс раман «Урок нямецкай» (1968) пра антыфаш. Супраціўленне ў 2-ю сусв. вайну. У раманах «Хлеба і відовішчаў» (1959), «Жывы прыклад» (1973), «Краязнаўчы музей» (1978), «Страта» (1981), «На пляцы» (1985) узаемадачыненні асобы і гісторыі, маральныя паводзіны чалавека ў трагічных абставінах 2-й сусв. вайны, пошукі ідэальнага героя. Аўтар зб-каў апавяд. «Такой пяшчотнай была Зулейкен» (1955), «Парушальнік спакою» (1965), «Эйнштэйн перасякае Эльбу каля Гамбурга», «Пах мірабелі» (абодва 1975), філас. драмы-прытчы «Час бязвінных» (1961), радыёп’ес. Яго творам уласцівы сюжэтная разгалінаванасць, дакладнасць дэталі, ускладненасць сімволікі, уплыў філасофіі экзістэнцыялізму.

Тв.:

Рус. пер. — Урок немецкого. М., 1971;

Хлеба и зрелищ. М., 1975;

Живой пример. М., 1977;

Краеведческий музей. М., 1982;

Эйнштейн пересекает Эльбу близ Гамбурга. М., 1982;

Запах мирабели. М., 1985;

Учебный плац. М., 1989.

Літ.:

Хотинская Г.А. Романы Зигфрида Ленца. Саратов, 1985.

Е.​А.​Лявонава.

т. 9, с. 205

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

камбіна́т м., в разн. знач. комбина́т;

хімі́чны к. — хими́ческий комбина́т;

к. бытавы́х паслу́г — комбина́т бытово́го обслу́живания;

вучэ́бны к. — уче́бный комбина́т

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)