утры́млівацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. утры́мліваюся утры́мліваемся
2-я ас. утры́мліваешся утры́мліваецеся
3-я ас. утры́мліваецца утры́мліваюцца
Прошлы час
м. утры́мліваўся утры́мліваліся
ж. утры́млівалася
н. утры́млівалася
Загадны лад
2-я ас. утры́млівайся утры́млівайцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час утры́мліваючыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

утры́млівацца I несов.

1. в разн. знач. уде́рживаться; см. утрыма́цца;

2. страд. уде́рживаться; вычита́ться; см. утры́мліваць I

утры́млівацца II несов., страд. содержа́ться; см. утры́мліваць II

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

утры́млівацца ​1, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да утрымацца.

2. Зал. да утрымліваць ​1.

утры́млівацца ​2, ‑аецца; незак.

Зал. да утрымліваць ​2 (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

утры́млівацца​I гл. утрымацца

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

утры́млівацца​II зал стан да утрымаць ІІ

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

утрыма́цца, -а́юся, -а́ешся, -а́ецца; зак.

1. Захаваць пэўнае становішча, не ўпасці.

У. на нагах.

У. за планку.

У. на кані.

2. Застацца на месцы; не адступіць.

Ён доўга не ўтрымаўся на пасадзе дырэктара.

У. на сваіх пазіцыях.

3. ад чаго. Стрымаць сябе ад якога-н. учынку, дзеяння, не даць праявіцца чаму-н. (разм.).

У. ад слёз.

Утрымаўся ад спакусы.

|| незак. утры́млівацца, -аюся, -аешся, -аецца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

уде́рживаться несов.

1. утры́млівацца;

2. утры́млівацца, стры́млівацца; см. удержа́ться;

3. страд. утры́млівацца; стры́млівацца; выліча́цца, вылі́чвацца; см. уде́рживать.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

утрымо́ўвацца несов., см. утры́млівацца I

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

по́мніцца, 1 і 2 ас. не ўжыв., -іцца; незак.

1. Захоўвацца, утрымлівацца ў памяці, не забывацца.

Мне помняцца тыя дні.

2. у знач. пабочн. сл. по́мніцца (у 3 ас. адз.). Як у памяці.

Помніцца, вы тады прыходзілі да нас.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

вычита́ться страд.

1. адніма́цца;

2. вылі́чвацца; утры́млівацца; см. вычита́ть​II.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)