усыно́ўлены

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. усыно́ўлены усыно́ўленая усыно́ўленае усыно́ўленыя
Р. усыно́ўленага усыно́ўленай
усыно́ўленае		 усыно́ўленага усыно́ўленых
Д. усыно́ўленаму усыно́ўленай усыно́ўленаму усыно́ўленым
В. усыно́ўлены (неадуш.)
усыно́ўленага (адуш.)		 усыно́ўленую усыно́ўленае усыно́ўленыя (неадуш.)
усыно́ўленых (адуш.)
Т. усыно́ўленым усыно́ўленай
усыно́ўленаю		 усыно́ўленым усыно́ўленымі
М. усыно́ўленым усыно́ўленай усыно́ўленым усыно́ўленых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

усыно́ўлены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. усыно́ўлены усыно́ўленая усыно́ўленае усыно́ўленыя
Р. усыно́ўленага усыно́ўленай
усыно́ўленае		 усыно́ўленага усыно́ўленых
Д. усыно́ўленаму усыно́ўленай усыно́ўленаму усыно́ўленым
В. усыно́ўлены (неадуш.)
усыно́ўленага (адуш.)		 усыно́ўленую усыно́ўленае усыно́ўленыя (неадуш.)
усыно́ўленых (адуш.)
Т. усыно́ўленым усыно́ўленай
усыно́ўленаю		 усыно́ўленым усыно́ўленымі
М. усыно́ўленым усыно́ўленай усыно́ўленым усыно́ўленых

Кароткая форма: усыно́ўлена.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

усыно́ўлены усыновлённый

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

усыно́ўлены, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад усынавіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

усыно́ўлены adoptíert

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

усыновлённый усыно́ўлены;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

adoptive

[əˈdɑ:ptɪv]

adj.

1) прыёмны, прыймо́вы, усыно́ўлены

2) схі́льны да прыйма́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

НЕРО́Н Клаўдзій Друз Германік Цэзар

(Nero Claudius Drusus Germanicus Caesar; 15.12.37, г. Анцыо, Італія — 9.6.68),

старажытнарымскі імператар [54—68]. З дынастыі Юліяў-Клаўдзіяў. Сын сенатара Гнея Даміцыя Агенабарбы. і Агрыпіны. Усыноўлены імператарам Клаўдзіем (50), ажаніўся з яго дачкой Актавіяй (53). Пасля забойства Клаўдзія абвешчаны імператарам. Да 62 пад уплывам прэфекта прэторыя Бура і свайго б. настаўніка Сенекі правіў у згодзе з сенатам, потым перайшоў да палітыкі рэпрэсій і канфіскацый. Загадаў забіць маці (59), жонку (62), потым прыбліжаных — Сенеку, паэта Лукана, пісьменніка Петронія і інш. Калі ў 64 моцны пажар зруйнаваў б. ч. Рыма, стаў праследаваць яўрэяў і хрысціян, каб адвесці ад сябе падазрэнне ў падпале горада. З 64 публічна выступаў як спявак і акцёр. Пасля здрады прэтарыянскай гвардыі скончыў жыццё самагубствам. Н. прысвечана біяграфія Светонія, некалькі трагедый 19 ст., оперы К.​Мантэвердзі, Г.​Ф.​Гендэля, А.​Рубінштэйна і інш.

Літ.:

Светоний Гай Транквилл. Жизнь двенадцати цезарей: Пер. с лат. М., 1993;

Федорова Е.В. Императорский Рим в ліцах. 2 изд. Смоленск, 1995;

Амфитеатров А.В. Зверь из бездны. Т. 1—2. М., 1996;

Сизек Э. Нерон: Пер. с фр. Ростов н/Д, 1998.

Нерон.

т. 11, с. 293

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)